Η απάτη του AIDS και το ΦΑΡΜΑ-ΚΑΡΤΕΛ: ένα ατιμώρητο έγκλημα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο αναγνώστης του άρθρου  θα πρέπει να έχει  υπ’ όψιν ότι  δεν αποτελεί παρά μια σύντομη εξιστόρηση του ζητήματος, με  απλουστευμένα θεωρητικά–επιστημονικά στοιχεία, για την ενημέρωση του μη ειδικού κοινού στό οποίο απευθύνεται. Κρίναμε αναγκαίο να παραπέμψουμε εκείνους  που θα  ήθελαν πληρέστερη  ενημέρωση  στην ενδεικτική   βιβλιογραφία  που δημοσιεύουμε στο τέλος  και  στα επιστημονικά άρθρα  που υπάρχουν  στο  Ιντερνετ ή σε ειδικευμένα περιοδικά.

* Δρ  Heinz Ludwig Sänger, ομότιμος καθηγητής της μοριακής βιολογίας και της ιολογίας,  Max-Planck-Institutes for Biochemy, München, βραβείο Κώχ 1978:  «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει  ούτε ένα πραγματικά πειστικό επιστημονικά στοιχείο για την ύπαρξη του HIV. Ενας τέτοιος ρετροϊός δεν απομονωθηκε, ούτε καθαρίστηκε έστω και για  μια φορά , με τις μεθόδους κλασικής ιολογίας.» (Επιστολή σε Süddeutsche Zeitung 2000)

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο τότε πρόεδρος  των ΗΠΑ Ρ. Νίξον, ανακοίνωσε  την  χρηματοδότηση  με τεράστια ποσά  της μεγαλύτερης  μέχρι τότε εκστρατείας  κατά του καρκίνου, με σκοπό να εντοπισθεί ο ρετροιός που, σύμφωνα με την θεωρία που κυριαρχούσε στους  κύκλους των ρετροιολόγων, έπρεπε να ευθύνεται γιά την ασθένεια. Αυτό βέβαια ερχόταν σε  αντίθεση με τα μέχρι τότε παραδεκτά από την  ιατρική (ενδεικτικά   και μόνον   αναφέρουμε   την άποψη του μεγάλου Οtto Warburg  για την οξειδωτική φύση της καρκινογένεσης), την καθημερινή εμπειρία  των γιατρών, αλλά και τό  άμεσα εμπειρικό γεγονός ότι ο  καρκίνος δεν μεταδίδεται, ούτε ποτέ μεταδόθηκε από ένα ασθενή σε έναν υγιή! (Για το τεράστιο θέμα του καρκίνου βλ. Το έργο του Ρ. Ουώλτερς «Εναλλακτικές Θεραπείες του Καρκίνου», εκδόσεις Αλκυών, και  Ralph Moss: : «The  cancer  Industry», Ν.Υ. Paragon House, 1989 )

Αφού λοιπόν   ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια  δολάρια  σε μια εξαρχής  άχρηστη έρευνα που απέτυχε παταγωδώς, όπως ήταν επόμενο, κάνοντας απλά πλουσιότερους ορισμένους ερευνητές και εταιρίες,  έπρεπε  να φανούν ότι κάπου τέλος πάντων εχρησίμευσαν: Εδώ λοιπόν αρχίζει η ιστορία της  μεγαλύτερης επιστημονικής και ιατρικής απάτης του 20ού αιώνα: Η επινόηση ενός δήθεν θανατηφόρου και ανίατου ιού, του ΗΙV, που προκαλεί το ΑΙDS.  Ενδεικτικός είναι ο τίτλος του κύριου έργου του  «Γαλιλαίου του 20ού αιώνα» -όπως  μερικοί τον απεκάλεσαν, του  Peter DUESBERG: «INVENTING THE AIDS VIRUS» (Εφευρίσκοντας τόν ιό του ΑΙDS, 1996), καθηγητή Μοριακής Βιολογίας  του Πανεπιστημίου του Μπέρκλευ-Καλιφόρνια, του  κορυφαίου  Ιολόγου στον κόσμο. Η δήθεν επιστημονική αυτή άποψη επιβλήθηκε με μια πλημμυρίδα προπαγάνδας  από τα ΜΜΕ, που όμοιά της δεν είχε γνωρίσει ο κόσμος, αρχίζοντας με μια διαβόητη  πλέον δημόσια συνέντευξη του Γκάλο  στις  23 Απριλίου 1984, όταν δεν είχε δημοσιευθεί, ούτε φυσικά συζητηθεί, καμία ακόμη επιστημονική έρευνα για το θέμα, ενώ μια μέρα μετά, η Glaxo-Wellcome άρχισε νά πουλάει τα  «τεστ του AIDS», και, σε λίγες μέρες,  τα πρώτα  «φάρμακα του AIDS»! Χαρακτηριστικό είναι ότι ο ισχυρισμός ότι ο «HIV» προκαλεί το «AIDS» δέν υποστηρίχθηκε από βιβλιογραφική αναφορά, ότι μια τέτοια αναφορά δεν υπήρξε  ποτέ, ακόμη και στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, όταν ο Karry Mullis, που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 1993 για την ανακάλυψη της μεθόδου pcr (=αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης), έψαξε εκτενώς για μια τέτοια αναφορά χωρίς οποιαδήποτε  επιτυχία (2). Αυτό που όλο κι όλο θα βρείτε είναι μια αναφορά στην πολυδιαφημισμένη  συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον, στις 23 Απριλίου 1984 και κατά τη διάρκεια της οποίας η Margaret Heckler, υπουργός υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών, ανήγγειλε υπερήφανα,  παρουσία του Robert Gallo, ότι μόλις  είχε ανακαλυφθεί  ένας ρετροϊός  που ήταν «η πιθανή» αιτία του AIDS. Το επόμενο πρωί, όλες οι εφημερίδες στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, έλαμπαν με μεγάλους τίτλους, στους οποίους παρέλειψαν μόνο μια λέξη: «πιθανός». Τα μέσα φέρνουν τεράστια ευθύνη  για την παραπληροφόρηση του κοινού…

Η  ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ

Η  ευκαιρία  για το φάρμα–καρτέλ  δόθηκε με τη δημοσίευση από τον ιολόγο Gottlieb το 1981 για το CDC (=κέντρο ελέγχου ασθενειών) της Ατλάντα μιας μελέτης, στην οποία οι πρώτες 5 περιπτώσεις του AIDS αναφέθηκαν σε πέντε αρσενικούς ομοφυλόφιλους ασθενείς (1). Και οι  πέντε ήταν τοξικομανείς. Και οι  πέντε χρησιμοποιούσαν  αμυλικά νιτρώδη άλατα («Poppers»). Δεν ήξεραν ο ένας τον άλλον και δεν θα μπορούσαν, επομένως, να έχουν μολύνει ο ένας τον άλλο. Εν τούτοις,ο Gottlieb πρότεινε αμέσως τη μεταδοτική φύση της ασθένειας και της μετάδοσής της από τις σεξουαλικές επαφές, μια υπόθεση που, αμέσως, ευνοϊκά έγινε αποδεκτή  από το CDC. Ακόμα, δεν υπήρξε απολύτως καμία αιτιολόγηση, βασισμένη σε αυτές τις πρώτες 5 περιπτώσεις, για  το ότι θα μπορούσε να είναι μια σεξουαλικά διαβιβασθείσα μεταδοτική ασθένεια. Φανταστείτε δηλαδή ότι είστε ιατρικά υπεύθυνοι περίπου 100 εργαζομένων, ότι  όλοι λειτουργούν σε ένα κακώς αερισμένο εργοστάσιο, όπου τα άλατα μολύβδου χρησιμοποιούνται αφειδώς. Εντοπίζετε σύντομα 10 περιπτώσεις  δηλητηρίασης από μόλυβδο. Πρόκειται να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι η δηλητηρίαση από μόλυβδο είναι μια μεταδοτική ασθένεια διαβιβασθείσα σεξουαλικά; Αυτό είναι ακριβώς που έκανε ο Gottlieb! Πώς είναι δυνατό  μια τέτοια ιδιαίτερα απίθανη υπόθεση να έγινε αποδεκτή με τόση πολλή αξιοπιστία; Η απάντηση είναι απλή και τραγική. Θυμηθείτε, είμαστε προς το τέλος της δεκαετίας του ‘70 και  στις αρχές της  δεκαετίας του ‘80: το ηθικό ήταν μάλλον χαμηλό στο CDC, όπου πολύ λίγες επιδημίες ανιχνεύθηκαν από τις ημέρες της πολιομυελίτιδας, και το ηθικό ήταν επίσης πολύ χαμηλό στο εθνικό ίδρυμα καρκίνου (NCI), στη  Bethesda, όπου οι γιγαντιαίες προσπάθειες που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 20 ετών και που χρηματοδοτήθηκαν από τεράστιους προϋπολογισμούς, που στόχευαν πρώτιστα στην απόδειξη του υποθετικού ρόλου των ρετροιών στον ανθρώπινο καρκίνο, τελείωναν με ολοκληρωτική  αποτυχία. Το CDC καθώς επίσης και το NCI επομένως πήδησαν με ορμή  σε αυτήν την σχετιζόμενη μέ ρετροιούς υποθετική επιδημία του AIDS, ορμή  πού απέρρεε ως αποτέλεσμα  σκοπιμοτήτων  της  πολιτικής για την επιστήμη, όχι από οποιαδήποτε αυστηρή ανάλυση των ιολογικών  στοιχείων. Δυστυχώς, δέκα έτη αργότερα, ο «πόλεμος ενάντια στον καρκίνο» δεν είχε καταλήξει σε κανένα αποτέλεσμα… Ούτε έστω και ένας και μόνο ρετροιός δεν είχε καθοριστεί που μπορεί να είναι η αιτία έστω και ενός μόνο καρκίνου, ή μιας  και μόνo λευχαιμίας  στον άνθρωπο.

Πρωταγωνιστές  της βρόμικης αυτής ιστορίας ένας σχετικά  άγνωστος μέχρι τότε Γάλλος βιολόγος, ο Luc  Montagnier, καί o R. Gallo, Αμερικανός ιολόγος, «ο τίμιος Μπόμπ» – όπως τον αποκαλούν ειρωνικά οι συνάδελφοί του – δισεκατομμυριούχος πια σήμερα, χάρις εις τα δικαιώματα (rοyalties) των «τεστ  HIV» που  πουλάει ανά την υφήλιο. Σε ένα δείγμα από  εκκρίσεις ενός Γάλλου ασθενή  αιμοφιλικού, ο Μοντανιέ  ισχυρίσθηκε – χωρίς ποτέ να το αποδείξει επιστημονικά, δηλαδή σύμφωνα με τους κανόνες της ιολογίας – (Αξιώματα του Κώχ), ότι βρήκε ένα νεό είδος ιού, καί μερικά από τα δείγματα αυτά έστειλε στον Γκάλο, ο οποίος  ισχυρίσθηκε μετά από λίγο ότι απομόνωσε έναν ιό που τότε ονόμασε HITLV-1, [σε …συσχετισμό  με έναν άλλο  ιό, τον ΗL23V, που δήθεν είχε ανακαλύψει  7 χρόνια πριν  σε ασθενείς  με λευχαιμία, και που  Ο  ΙΔΙΟΣ  ΠΑΡΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΟΤΙ  επρόκειτο περί… λάθους!], ο οποίος, προσβάλλοντας τα  ανοσοποιητικά κύτταρα, τα κατέστρεφε σκοτώνοντας έτσι τον ασθενή. Σημειώνουμε εδώ ότι τα στοιχεία που έφερε για να αποδείξει την ύπαρξη του « ΗL23V» ήταν  όμοιου είδους με εκείνα που θα επικαλούνταν το 1984 για να αποδείξει την ανακάλυψη του «ΗΙV», με την διαφορά ότι τα πρώτα ήταν καλύτερα γιατί είχε χρησιμοποιήσει ζωντανούς ιστούς, και όχι καλλιέργειες, ενώ οι ηλεκτρονικές φωτογραφίες του υλικού ήταν σε βαθμό πυκνότητας 1.16 gm/ml. Ξέσπασε τότε  μια  μεγάλη διαμάχη για τα δικαιώματα της ανακάλυψης και των τεστ μεταξύ ΗΠΑ και Γαλλίας, πού λύθηκε με συμβιβασμό Ρήγκαν-Σιράκ, αφού κατάλαβαν  προφανώς ότι ο σκυλοκαυγάς  μπορεί  να  κατέστρεφε τη λεία  που  ήταν  αρκετή  και  για τους δύο.

EΠΙΣΤΗΜΗ  ΔΙΑ ΠΡΟΕΔΡΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ

Κατ’ αρχήν η θεωρία του AIDS=HIV παραβιάζει τα θεμελιώδη πρότυπα που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν εάν ένας  συγκεκριμένος οργανισμός προκαλεί μια καθορισμένη ασθένεια. Αυτοί οι κανόνες καλούνται «αξιώματα Koch,» και θεσπίστηκαν πάνω από 100 έτη πριν από το γερμανό βακτηριολόγο Robert Koch, ο οποίος καθόρισε τις αιτίες της φυματίωσης, του άνθρακα και άλλων ασθενειών. Αυτοί οι κανόνες είναι 1) ο ύποπτος  οργανισμός πρέπει να είναι παρών  σε κάθε περίπτωση ασθένειας, και σε επαρκείς ποσότητες για να προκαλέσουν την ασθένεια 2) Ο παράγοντας  να μην  μπορεί να βρεθεί σε άλλες ασθένειες και 3) μετά από την απομόνωση και τη διάδοση, ο παράγοντας  μπορεί να προκαλέσει την ασθένεια όταν διαβιβάζεται σε έναν άλλο οικοδεσπότη.

Ο HIV, αν δεχθούμε ότι υπάρχει, παραβιάζει και τα τρία αξιώματα: Δεν είναι παρών σε  όλες τις οιονεί-ΑΙDS ασθένειες, στό 65,87 τοις εκατό των ανθρωπων πού πέθαναν από ΑΙDS δεν υπήρχε ούτε ίχνος του, ήταν δηλαδή αρνητικοί, δεν βρίσκεται σε  μία  αλλά σε 30 ευδιάκριτες ασθένειες, και οι χιμπατζήδες που εμβολιάζονται με το HIV αποδεδειγμένα δεν ανέπτυξαν AIDS ακόμα και μετά από  15 έτη. Και αυτά υπό την προϋπόθεση ότι τα αποκαλούμενα «τέστ του HIV» είναι εξιδιασμένα (βλ. παρακάτω).

Εμβρόντητη  και απορημένη  η  διεθνής  επιστημονική  κοινότητα  έβλεπε να καπελώνεται από ένα δόγμα, το οποίο κανείς δεν  έπρεπε  να αμφισβητήσει, παρά τα όσα μέχρι τότε ήταν παραδεκτά, και που εν ολίγοις  ισχυριζόταν ότι:  α)  Η  ύπαρξη αντισωμάτων σε έναν  οργανισμό  ασθενούς  δεν  δείχνει  ότι   ξεπέρασε  ήδη  μια  μόλυνση από ιό ή ότι προσπαθεί να την υπερνικήσει, αλλά ότι ο ιός   εγκαταστάθηκε και δρα ανενόχλητος! Επίσης ότι όσο πιό μεγάλος είναι ο αριθμός των αντισωμάτων, τόσο πιό άρρωστος είναι ο οργανισμός, ενώ κανονικά, το αντίθετο και μόνο συμβαίνει! β) Η περίοδος που μεσολαβεί από την υποτιθέμενη μόλυνση  μέχρι  την  εκδήλωση της ασθένειας δεν είναι μερικών ημερών ή εβδομάδων, αλλά πολλών ετών ή  και  δεκαετιών, και  τούτο  παρά  το ότι ο υποτιθέμενος ιός  είναι  τρομακτικής  καταστροφικής  ισχύος καί άρα  θά  έπρεπε  λογικά  και  φυσιολογικά  να  έχει  αστραπιαία  αποτελέσματα..!
[ Οι ρετροιοί  δέν μπορούν νά καταστρέψουν τα κύτταρα  που τους φιλοξενούν, για τον απλό λόγο ότι η ζωή τους εξαρτάται από τη ζωή του κυττάρου-ξενιστή. Αρα, και αν ακόμα δεχτούμε ότι ένας ρετροιός  προσέβαλε ένα κύτταρο, δεν μπορεί εξ ορισμού νά τό καταστρέψει, αφού αυτό θά σήμαινε ότι θά καταστρεφόταν καί ο ίδιος!]


Δρ Gordon Stewart, ομότιμος καθηγητής της δημόσιας υγείας, πανεπιστήμιο της Γλασκώβης: «Το AIDS είναι μια συμπεριφοριστική ασθένεια. Είναι αποτέλεσμα πολλών συντελεστών, από διάφορες ταυτόχρονες πιέσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα – ουσιών, φαρμακευτικών και ναρκωτικών, σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών,  πολλαπλών μολύνσεων από ιούς.» (Spin June 1992)

δ’) Ανεξήγητο για το  κατεστημένο του AIDS  παραμένει το γεγονός ότι υπάρχουν οροθετικά άτομα που 15 και 20 χρόνια μετά την υποτιθέμενη μόλυνσή τους από τόν ιό, παραμένουν υγιή, όπως επίσης  το ότι  πολλοί επιστρέφουν σε αρνητικό ιικό φορτίο (αρκεί να μην πάρουν το τοξικότατο ΑΖΤ!)

ε’) Ο αριθμός των ιών που είναι αναγκαίος για να αχρηστευθεί το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να μη μπορεί να τους αναπαραγάγει. Εάν ο ρετροϊός θανατώσει το κύτταρο-οικοδεσπότη, έχει  διαπράξει αμέσως αυτοκτονία —οποιαδήποτε πιθανή επιδημία τελειώνει προτού να αρχίσει. Τα τ-λεμφοκύτταρα (τα λευκά αμυντικά κύτταρα του αίματός μας) αναπαράγονται 500 φορές  γρηγορότερα από όσο  αναπαράγεται υποθετικά ο «ιός HIV». Αυτό απλά σημαίνει ότι ακόμα κι αν η υπόθεση HIV/AIDS ήταν σωστή, είναι γιά πάντα αδύνατο για τον HIV να κερδίσει  τη μάχη. Είναι σάν νά  πείτε  ότι πρόκειται να κατακτήσετε την Κίνα  δίδοντας  μια μη μεταδοτική γρίπη σε 3 στρατιώτες ημερησίως ενώ ο στρατός τους αυξάνεται από 1.500 άνδρες  καθημερινά.

στ΄) Οι περιοχές με υψηλή οροθετικότητα για τη μόλυνση HΙV εμφανίζονται να είναι χωρίς AIDS. Περίπου 25% του πληθυσμού στη νότια Ιαπωνία εμφανίζεται να έχει τα αντισώματα ενάντια στον ιό που συγκρίνεται σε περίπου 5% στην Αϊτή και 1% στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως μέχρι τώρα μόνο 14 περιπτώσεις του AIDS έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία

Αυτή λοιπόν είναι σέ γενικές γραμμές η προέλευση και η ουσία της  θεωρίας   των  θλιβερών  υπαλληλίσκων–«επιστημόνων» του φαρμακευτικού καρτέλ, στο οποίο – μεταξύ άλλων – κυριαρχεί  η Glaxo-Wellcome, συμφερόντων  του ομίλου Rockefeller, ο οποίος άλλωστε ελέγχει: Πρώτον τη διαβόητη Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO), καταγέλαστη στο  παγκόσμιο στερέωμα με τα διαρκώς αντικαθιστώμενα (ανάλογα με τις  υποδείξεις του καρτέλ) κριτήρια των δεικτών της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της ανοχής  σ΄αυτήν  του οργανισμού, καθώς και των ορίων των  ποσοτήτων των χημικών ουσιών πού εμπεριέχονται στά φάρμακα.  Δεύτερον, την ιατρική εκπαίδευση μέσω των μεγαλογιατρών  οι οποίοι  κατέχουν καί διανέμουν  τις πανεπιστημιακές έδρες και τις ερευνητικές  θέσεις. Τρίτον, τα κατά τόπους πρακτορεία  του φαρμα-καρτέλ (τύπου «γιατροί του κόσμου», «μη κυβερνητικές  οργανώσεις», «οργανώσεις κατά του  AIDS»  καλοπληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους-πλασιέ του ΑΖΤ, δήθεν αγωνιζόμενους  για   την πληροφόρηση του κοινού, οι οποίοι βέβαια δεν άκουσαν  τίποτε  για την εξόντωση  ολόκληρων πληθυσμών  του Τρίτου κόσμου με την πείνα, τους πολέμους και τα επιλεκτικά εμπάργκο.  (Βλ. Ανοιχτή  επιστολή  του  δρos  Maτίας  Ρατ  στους λαούς  καί  τίς κυβερνήσεις  της 3ης Φεβρ.  2003, Τρίτο Μάτι].

Η  αντιμετώπιση των  επιστημόνων πού διαφωνούν καί καταγγέλλουν  την  «επίσημη»  θεωρία του HIV-AIDS από το Φάρμα-καρτέλ  και  τους  επιστημονικούς εκπροσώπους του είναι αποκαλυπτική  για την  «επιστημοσύνη» των  τελευταίων: στέρηση της ελευθερίας  συζήτησης των απόψεων  αυτών, άρνηση  δημοσίευσης των στα καθιερωμένα διεθνή περιοδικά της επιστημονικής έρευνας, (π.χ.Nature, Lancet) αλλά και, last but not least, εκδίωξη από τις πανεπιστημιακές έδρες, στέρηση χρηματοδοτήσεων για έρευνα, (όπως π.χ. στην περίπτωση του  Ντούεσμπεργκ και  του  Καθηγ. Στέφαν Λάνκα), παρακολούθηση  από το FBI (Ντούεσμπεργκ), προσπάθειες  ηθικού εξευτελισμού, με κατινίστικα κουτσομπολιά μέσω των κατευθυνόμενων  δημοσιογράφων-μισθοφόρων του καρτέλ (περίπτωση του νομπελίστα  Κάρυ Μούλις, του « Αινστάιν της Βιολογίας του 20ού αιώνα», όπως τον αποκάλεσαν), και απόπειρες δολοφονίας (περίπτωση του καθηγητή  Χάινριχ Κρέμερ).  Tο  βιβλίο του Χ. Κρέμερ, Η σιωπηλή Επανάσταση της Ιατρικής του καρκίνου καί του Αids» (ιταλική έκδοση 2003).

OI ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ

Μετά απ’ τό πρώτο σόκ, καί όταν σιγά–σιγά αποκαλύπτονταν η πλήρης έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης, οι επιστήμονες που  δεν εξαρτώνταν από το καρτέλ άρχισαν να αντιδρούν και να αναρωτώνται τι συνέβαινε, με επικεφαλής τον  Duesberg, ο οποίος  από τό  86-87 άρχισε  νά δημοσιεύει  άρθρα (3) όπου εξέφραζε τίς  αντιρρήσεις του πρός τήν  επίσημη  άποψη  περί νέου ιού  πού προκαλεί  ένα… αστερισμό ασθενειών (29 στήν αρχή), οι οποίες, όμως ήταν  από …αιώνες  γνωστές, καί στίς οποίες λίγο-λίγο προσετίθεντο  καί άλλες, έτσι ώστε, άν  κάποιος  ήταν  θετικός στό τέστ HIV καί  ταυτόχρονα εμφάνιζε μία από  τίς  …δεκάδες  ασθένειες  του καταλόγου (π.χ. Σάρκωμα Καπόζι, φυματίωση, διάρροια), χαρακτηρίζονταν  ως  ασθενής του AIDS, ενώ  άν δέν  τίς εμφανίζει, είναι απλά «φορέας  του  ΗΙV». Τό πρόβλημα βέβαια είναι ότι από εκείνους πού πέθαναν από «ΑΙDS», μόνο τό    34,13%  ήταν  θετικοί στό τέστ! Αλλά  αυτό  δέν  κλονίζει  την « ορθοδοξία», ούτε τήν προβληματίζει. Με ταχυδακτυλουργική  μαεστρία  ονομάζει τούς  ανθρώπους  αυτούς  «ασθενείς  με ιδιοπαθή CD4+T-κυταρρολεμφοκυτοπενία», καί  καθαρίζει μιά καί καλή μαζί τους! Ο  Ντούεσμπεργκ  λοιπόν,αντιτάσσει  ότι  ο ιός  αυτός, του οποίου δέχεται τήν ύπαρξη, (Bλ. Όμως σελ. 7), είναι ένας  αβλαβέστατος ρετροιός, όμοιος μέ δεκάδες άλλους πού ενυπάρχουν καί συμβιώνουν μέ τόν ανθρώπινο οργανισμό. Αποδίδει δέ τό ΑΙDS στήν συνολική κατάρρευση του οργανισμού  από τήν  χρήση ναρκωτικών, καί τήν χρήση του ισχυρότατα τοξικού  ΑΖΤ, δηλαδή του… δήθεν φαρμάκου πού πλάσσαρε τό καρτέλ γιά  τή «θεραπεία»!  Ο Δρ Robert E. Willner άφησε άναυδη την Ισπανία  εμβολιαζόμενος  με το αίμα του Pedro Tocino, ενός οροθετικού αιμοφιλικού. Αυτή η επίδειξη για να αποδείξει ότι ο  ιός HIV δεν προκαλεί το AIDS και είναι στην πραγματικότητα αβλαβής (ο Willner δεχόταν,όπως ο Ντούεμπεργκ, ότι ο ιός υπάρχει)   αναφέρθηκε στην πρώτη σελίδα κάθε σημαντικής εφημερίδας στην Ισπανία. Η εμφάνισή του στη δημοφιλέστερη εκπομπή  τηλεόρασης  της Ισπανίας  προκαλεσε μια 4  πρός 1 απάντηση από το ακροατήριο υπέρ της θέσης του ενάντια στη  » υπόθεση του AIDS «, όμως αυτό το ιστορικό γεγονός δεν αναφέρθηκε ποτέ στον ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΌ Τύπο… Ο Δρ Peter Duesberg έχει προσφερθεί επίσης νά εμβολιασθεί ο ίδιος με το HIV προκειμένου να υπογραμμιστεί η  αντίθεσή  του στο τρέχον δόγμα του AIDS.

Θά  πρέπει εδώ νά  επισημάνουμε τήν  ανατριχιαστική ψυχρότητα μέ τήν οποία  αποφάσισαν, όπως  ίδιος ο Μοντανιέ αδιάντροπα περιγράφει στό βιβλίο του  «Ανθρωποι καί Ιοί», νά ποτίσουν τά σώματα των δύστυχων «οροθετικών» μέ ένα από τά ισχυρότερα  τοξικά δηλητήρια, πρώην πειραματική ουσία κατά του καρκίνου, πού οι ίδιοι οι ερευνητές των εταιριών, στίς αρχές της  δεκαετίας του  60 αποφάσισαν νά  απορρίψουν  εντελώς, ακόμη καί σάν  πειραματική, λόγω  της  φοβερής της  τοξικότητας, δηλαδή τήν αζινοβουδίνη ή ΑΖΤ (σελ. 152,186). Τό δηλητήριο λοιπόν αυτό «αγωνίζονται» τά ελεεινά ενεργούμενα του καρτέλ νά μοσχοπουλήσουν στίς  αφρικανικές χώρες, εξοντώνοντας γιά μιά ακόμη φορά τούς δύσμοιρους λαούς τους καί μάλιστα παρουσιάζοντάς το καί σάν … ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ! (Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Κάρτερ, ταξίδεψε τό 2002 στή  Ν.Αφρική μαζί  μέ τόν Μπίλ Γκέιτς, γιά νά πιέσει την κυβερνήσή  της νά αγοράσουν  τό «φάρμακο», βρίσκοντας αμέριστη υποστήριξη από τόν κ. Μαντέλα, φετινό  πρωταγωνιστή (2003) του ετήσιου τσίρκου-«ανθρωπιστικής συναυλίας» του φάρμα-καρτέλ , [πραγμα πού  ex posteriori έρχεται, σύν τοις άλλοις, νά  εξηγήσει, γιατί ο ήρωας Δημήτρης Τσαφέντας -κρητικής καταγωγής- ο άνθρωπος πού εκτέλεσε τόν ρατσιστή πρωθυπουργό Φέρβερντ  τό 1966-έμεινε τριάντα τρία χρόνια σέ απόλυτη απομόνωση (1966-99) καί πέθανε τό 1999  στίς φυλακές της Πρετόρια, 5 χρόνια μετά τήν  πτώση του καθεστώτος εκείνου… Ο νοών,νοείτω…]

Η  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ   ANAIΡΕΣΗ  ΤΗΣ  ΘΕΩΡΙΑΣ  ΤΟΥ  ΦΑΡΜΑ-ΚΑΡΤΕΛ 

Το ίδιο περίπου χρονικό διάστημα   άρχισαν νά γίνονται ευρύτερα γνωστές οι επιστημονικές εργασίες  της  ομάδας  επιστημόνων  υπό τήν  ονομασία  « Η  ομάδα του Πέρθ», μέ ηγετική της μορφή τήν ελληνίδα βιοφυσικό, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Πέρθ, Ελένη Παπαδοπούλου–Ελεοπούλου, μέ συνεργάτες, μεταξύ άλλων, τόν Καθηγ. Γιάννη Παπαδημητρίου (Παν. Πέρθ), τόν ειδικό  Παθολόγο Βάλενταρ Ταρνερ, καί άλλους, πού ήδη διευρύνεται μέ επιστήμονες από όλες τίς ηπείρους.
Η ομάδα του Πέρθ, γιά πρώτη φορά, όχι μόνον κατέδειξε τίς ανακολουθίες της επίσημης άποψης καί τά τεράστια κενά τεκμηρίωσής της ,αλλά καί  απέδειξε μέ αδιάσειστα στοιχεία  τήν ψευδοεπιστημονικότητα των  ισχυρισμών  της, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Ο «HIV» ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Πέραν δέ τούτου, σέ μιά υψηλού επιπέδου  επιστημονική πολεμική μέ τόν Duesberg, ανέδειξε  τά λάθη της άποψής του ,αναλαμβάνοντας έτσι πρωταγωνιστικό παγκοσμίως ρόλο στόν αγώνα κατά των χρυσοκάνθαρων της  επίσημης άποψης. Ενδεικτικό είναι ότι καί η νεώτερη γενιά των  παγκοσμίως “αντιφρονούντων του AIDS», έχει ως επιστημονικό σημείο αναφοράς της τίς εργασίες της ομάδας του Πέρθ.
.
Ελένη Παπαδοπούλου-Ελεοπούλου  (Καθηγ. του Πανεπ. του Πέρθ-Αυστραλία)

1) Καθαρισμός HIV. Κανένας δεν έχει πετύχει ποτέ τον καθαρισμό του HIV. Όπως τό  έχει αναγνωρίσει  ο  δρ Luc Montagnier  σέ μιά  συνέντευξη  που έχει δώσει στόν Djamel Tahi τό 1997, η ομάδα του ινστιτούτου Παστέρ δεν κατόρθωσε  ποτέ να καθαρίσει  τον HIV. Στις μελέτες του Iνστιτούτου Παστέρ το 1983 ανήγγειλε τη «απομόνωση» ενός ρετροιού κυρίως βάσει της μετάβασης της μόλυνσης στην κυτταρική  καλλιέργεια, αλλά χωρίς ποτέ να πετύχει έναν καθαρισμό των ρετροιικών  μορίων, συγκρίσιμο μέ  αυτόν που επιτυγχανόταν τόσο εύκολα το 1960-70 στη μελέτη των γνωστών πειραματικών καρκινογόνων ρετροιών  στα κοτόπουλα και τα ποντίκια του εργαστηρίου (5) Η φυγοκέντρηση σέ  διαβάθμιση σακχαρόζης σέ πυκνότητα 1,16 GM ανά ml είναι μια κλασσική προσέγγιση γιά τόν καθαρισμό όλων των γνωστών ζωικών ρετροιών. Δυστυχώς,  πολυάριθμα απομεινάρια κυττάρων κατασταλάζουν  σε αυτόν ακριβώς τόν βαθμό πυκνότητας. Συνεπώς, χωρίς έναν αυστηρό έλεγχο μέ τό Ηλεκτρονικό Μικροσκόπιο Μετάδοσης (ΤΕΜ), ο προσδιορισμός του υλικού  που ιζηματοποιείται σε εκείνη την πυκνότητα ως «καθαρισμένων  ρετροιών» είναι  μιά πολύ επικίνδυνη επιστημονική εξαπάτηση. Η ίδια  ακριβώς κριτική πρέπει να απευθυνθεί στούς  Temin (6) και  Βαltimore (7) πού, ανεξάρτητα, αναγνώρισαν  δραστηριότητα  αντίστροφης τρανσκριπτάσης (RT) σέ «δείγματα ρετροιών» η καθαρότητα  των οποίων δεν είχε ελεγχθεί, επομένως καθιστώντας  δυνατό η δραστηριότητα αντίστροφης μεταγραφής πού παρατηρήθηκε νά προέρχεται από τα συντρίμμια κυττάρων ή από τεμάχια μυκοπλάσματος.

2) Προσδιορισμός των μοριακών « δεικτών» του ΗΙV.
Eν απουσία οποιουδήποτε καθαρισμού του HIV,  πολυάριθμα μόρια χρησιμοποιούνται συνήθως  ως αναπληρωματικοί «δείκτες», καταδεικνύοντας υποτίθεται έμμεσα, την παρουσία του HIV: πρωτεϊνη (p24), ένζυμο (RT), ή βραχείες  ακολουθίες νουκλεϊνικού οξέος. Αλλά ο HIV πρέπει να έχει πρώτα καθαριστεί προκειμένου να καταδειχθεί πειστικά ότι αυτά τα μόρια, που θεωρήθηκαν δείκτες HIV, ήταν πράγματι συγκεκριμένης ρετροιικής προέλευσης.
Αφού αυτός ο καθαρισμός ποτέ  δέν έχει επιτευχθεί, παραμένει αδύνατο να καταδειχθεί  η ρετροιική  εξειδίκευση αυτών των μοριακών δεικτών, επειδή  παρόμοια μόρια είναι σέ αφθονία παρόντα μέσα στά κύτταρα των περισσότερων κυτταροκαλλιεργειών, καθώς καί στα υπολείμματα των κυττάρων που υπάρχουν σέ όλα τα δείγματα, καί θεωρούνται ψευδώς ως «αποκαθαρμένοι ρετροιοί», χωρίς καμμιά επαλήθευση στό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, απλά επειδή προέρχονται από  διαβαθμίσεις σακχαρόζης σέ  πυκνότητα 1,16 gm/m. Αφού λοιπόν όλοι οι «δείκτες»  είναι μη εξειδικευμένοι, δεν ήταν καμία μεγάλη έκπληξη να μάθουμε ότι οι δοκιμές για τήν αποκαλούμενη οροθετικότητα (Elisa και Western Blot), βασισμένες στους ίδιους ακριβώς δείκτες δεν ήταν επίσης συγκεκριμένες. Σαφώς και μέ πρωτοτυπία αυτό καταδείχθηκε από την Ελένη Ελεοπούλου-Παπαδοπούλου, τόν Val Turner καί τήν αυστραλιανή ομάδα ερευνητών στο Περθ  από το 1993( 8).

Dr. Valendar Turner, καθηγητής επείγουσας ιατρικής στό πανεπ. του Πέρθ.

3) Δεδομένου ότι  τό τέστ  Elisa  είναι μη συγκεκριμένο,  δεν παρουσίαζε  καμία έκπληξη  να μάθουμε  ότι πολλές ιατρικές καταστάσεις, χωρίς οποιαδήποτε σύνδεση με το ΗΙV/AIDS, δίνουν συχνά  ψευδείς «HIV +» απαντήσεις (9). Αυτό μπορεί να εμφανιστεί, παραδείγματος χάριν, σε περιπτώσεις φυματίωσης(10), ελονοσίας, λέπρας(11), πολλαπλών εμβολιασμών, αντιγριππικού εμβολιασμού, πολλαπλών μεταγγίσεων αίματος, διάφορων ηπατίτιδων, και εγκυμοσύνης. Τα ποσοστά δεν είναι αμελητέα. Παραδείγματος χάριν, περισσότερο από 43% των περιπτώσεων του συστημικού ερυθηματώδους Λύκου (SLE) είναι οροθετικές. Προφανώς, η δοκιμή Elisa είναι θετική στα άτομα που έχουν ένα υψηλό επίπεδο κυκλοφορούντων αντισωμάτων, πού κατευθύνονται εναντίον ποικίλων αντιγόνων, αλλά αυτά τα αντισώματα είναι εντελώς άσχετα με το HIV. Ακόμα περισσότερη σύγχυση επιφέρει  το γεγονός ότι στη δοκιμή Elisa, ένα δείγμα αίματος πρέπει να αραιωθεί 400 φορές. Γιατί αυτή η τόσο μεγάλη διάλυση; Κανένας δεν έχει δώσει μια απάντηση σε αυτήν την ερώτηση.  Κανένας, εκτός από το δρα Rοberto Giraldo  που, στήν κλινική του στή Νέα Υόρκη, έχει πραγματοποιήσει μια σειρά  ελέγχων σε μή αραιωμένα δείγματα. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: όλοι  ήταν οροθετικοί  για τόν « HIV»… Είμαστε επομένως όλοι, πολύ πιθανώς οροθετικοί άν πιστέψουμε τό τέστ αυτό , που πωλείται, μέ  μεγάλα οφέλη, μέσα στον ολόκληρο κόσμο! Η δοκιμή για  τήν πρωτείνη p24 δεν είναι περισσότερο διαφωτιστική. Σε μια μελέτη 77 περιπτώσεων  χολικής κίρρωσης, 35% βρέθηκαν θετικοί  στήν p24  (13). Ακόμα, η  p24 θεωρείται συνήθως ως ιδιαίτερα προσιδιάζουσα στόν HIV, τόσο, ώστε να χρησιμοποιηθεί συχνά ως στοιχείο για τήν  επιτυχή  «απομόνωση» του HIV.
Nα δεχτούμε  λοιπόν ότι χολική κίρρωση προκαλείται από τόν ΗΙV; Επιπλέον, η συζήτηση σχετικά με τήν διασταυρούμενη αντίδραση γίνεται πιό σύνθετη από το γεγονός ότι 43% των σκυλιών έχουν βρεθεί θετικά για τήν p24(14).

*  Δρ Charles Thomas, πρώην καθηγητής της βιοχημείας, Χάρβαρντ και John Hopkins Universities: «Το δόγμα «ΗΙV-αιτία-του AIDS» αντιπροσωπεύει τή μεγαλύτερη και ίσως τήν ηθικά πιό  καταστρεπτική απάτη που έχει ποτέ διαπραχτεί  ενάντια  στους νεαρούς άνδρες και τις γυναίκες του δυτικού κόσμου.» (Sunday Times (London) 3 April 1994)

4) Για τους ασθενείς με μια θετική αντίδραση στη δοκιμή Elisa,  εκτελείται συνήθως ένα τέστ Western Blot (WB) για « επιβεβαίωση». Εντούτοις, το WB χρησιμοποιεί τα ίδια αντιγόνα μέ τό Εlisa, επομένως μια καλύτερη εξειδίκευση του τέστ μετά βίας θά μπορούσε  να είναι αναμενόμενη (15). Επιπλέον, μια διεθνής συμφωνία για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων WB δεν έχει επιτευχθεί ποτέ, και το ίδιο δείγμα αίματος μπορεί να δώσει ένα θετικό αποτέλεσμα στην Ευρώπη και ένα αρνητικό στις ΗΠΑ. Παρεμπιπτόντως, τό  WB δεν γίνεται αποδεκτό στην Αγγλία για λόγους ανεπαρκούς εξειδίκευσης, αλλά γίνεται αποδεκτό στη Σκωτία και σε όλη την Ευρώπη!

5) Προερχόμενο από ιό φορτίο.
: . . Δρ Etienne δε Harven, ομότιμος καθηγητής της παθολογίας, στο πανεπιστήμιο του Τορόντο:
«1. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι το AIDS είναι μια μολυσματική, σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια, και του επιδημικού της χαρακτήρα.
2. Τά τέστ οροθετικότητας θα πρέπει να απαγορευθούν αμέσως, όπως και η χορήγηση  των τοξικών φαρμάκων.Εξουσιασμένες από τα μίντια, από τις ειδικές ομάδες πίεσης και από τα συμφέροντα διάφορων φαρμακοβιομηχανιών, οι προσπάθειες του κατεστημένου του AIDS να ελεγχθεί η ασθένεια έχασαν την επαφή με την απροκατάληπτη, ανιδιοτελή ιατρική επιστήμη, δεδομένου ότι η μη αποδεδειγμένη υπόθεση VIH/AIDS έλαβε 100% των ερευνητικών κεφαλαίων ενώ όλες οι άλλες υποθέσεις αγνοήθηκαν.» Reappraising AIDS Nov./Dec. 1998

Η μέτρηση του αποκαλούμενου «προερχόμενου από ιό φορτίου» μέ την τεχνολογία αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (pcr) αντιπροσωπεύει μια τρίτη εξέταση, που χρησιμοποιείται εκτενώς στην κλινική παρακολούθηση των ασθενών του AIDS. Παρ’ όλ’ αυτά η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της pcr γιά τά « ιικά φορτία»» δημιουργεί πολλά ερωτήματα:

α) Ο  Karry Mullis, που εφηύρε τη μέθοδο pcr, διαφωνεί έντονα στη χρήση της για τή μέτρηση του αριθμού  μορίων HIV στο περιφερικό  αίμα.  β) Επιπλέον,  μετρώντας  το αποκαλούμενο προερχόμενο από ιό φορτίο υπονοεί μια ποσοτική εκτίμηση του αριθμού μορίων HIV στο περιφερικό  αίμα. Για να μεταδώσουν την υποτιθέμενη μόλυνση HIV,  άθικτα μόρια HIV πρέπει να είναι παρόντα στο αίμα. Η παρουσία υποτιθέμενων μοριακών «δεικτών» HIV (γονιδιακής ή πρωτεινικής  φύσης) είναι ανίκανη να εξηγήσει τη μολυσματικότητα, εκτός αν άθικτα περικαλλύματα προερχόμενα από ιό  προστατεύουν αυτά τα ρετροιικά  μόρια γ) Τα άθικτα περικαλλυμένα  ρετροιικά μόρια μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο μετάδοσης (TEM). Δυστυχώς, κανένας δεν έχει πετύχει ποτέ   νά επιδείξη ένα έστω  μόριο HIV, μέ τό TEM, στο αίμα ενός ασθενή του AIDS, ακόμα και όταν επιλέγονται  ασθενείς μέ  ένα υποτιθέμενο υψηλό ιικό  φορτίο «μετρημένο» μέ  pcr (16).
δ) Τελικά, χρησιμοποιώντας μοριακούς ελέγχους, που υβριδιοποιούνται εξειδικευμένα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, με ένα εξωγενή  οιονεί ιό HIV, δεν λαμβάνει υπόψη την παρουσία ενός αρκετά μεγάλου ποσού ενδογενών ρετροιικών ακολουθιών στο ανθρώπινο γονιδίωμα. Η ακολουθία του ανθρώπινου γονιδιώματος πράγματι έχει καταδείξει ότι ένα αξιόλογο ποσοστό του γονιδιώματός μας αποτελείται από  ακολουθίες DNA που έχουν  πολύ στενή ομολογία με το υποτιθέμενο γονιδίωμα HIV (17).

6) Πολλές εικόνες HIV, που λαμβάνονται με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, βρίσκονται στα περιοδικά, τις εφημερίδες, και την επιστημονική φιλολογία. Όλες αυτές οι εικόνες προήλθαν από σύνθετες, εργαστηριακές κυτταροκαλλιέργειες. Δεν προήλθαν ποτέ άμεσα από έναν ξεχωριστό ασθενή του AIDS. Αυτές οι μικτές ομοκαλλιέργειες περιέλαβαν συχνά ανθρώπινα λεμφοκύτταρα που απομονώθηκαν από το αίμα ομφάλιου λώρου. Πολλές από τις φωτογραφίες είναι χρωματισμένες. Αυτό είναι αρκετά απόδειξη, ότι είναι τεχνουργήματα των σχεδιαστών, επειδή οι μικροσκοπικές φωτογραφίες ηλεκτρονίων εμφανίζονται πάντα μαύρες και άσπρες.
Και ακόμα, είναι γνωστό από πρώιμες  παρατηρήσεις από τη Σάντρα Panem το 1978 ότι ο ανθρώπινος πλακούντας(19), καθώς επίσης και μερικά εμβρυικά κύτταρα(18) περιέχουν  μεγάλους αριθμούς ενδογενούς ρετροϊού. Θα ήταν πιό εκπληκτικό το εάν τα λεμφοκύτταρα από το αίμα ομφάλιου λώρου  δεν ήταν, ομοίως, μεταφορείς ενδογενούς ρετροϊού. Αυτό θα παρείχε μια εξήγηση για την παρουσία ρετροιικών μορίων, που μοιάζουν με τον υποτιθέμενο HIV, σε μερικές ομο-καλλιέργειες που σέ υψηλό βαθμό διεγείρονται  από διάφορους παράγοντες (PHA, IL2, κ.λπ…) και που παρατηρούνται με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

7)Υποτιθέμενη ετεροφυλόφιλη μετάδοση του AIDS. -Σε μια διερευνητική μελέτη που άρχισε στήν Καλιφόρνια το 1990, ο Padian καί άλλοι, μελέτησαν 175  οροδιαφοροποιημένα  ζεύγη (ένας σύντροφος οροθετικός,ο άλλος αρνητικός) κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έξι ετών(20). Δεν παρατήρησαν ούτε μία περίπτωση  οροθετικοποίησης του  του αρνητικού συντρόφου. Δεν υπάρχει ούτε μια  δημοσίευση που θα ερχόταν σε αντίθεση με την εργασία του Padian.
Επιπλέον, η υποθετική ετεροφυλόφιλη μετάδοση του AIDS είχε  προβλεφθεί ως πιθανή αιτία μιας δραματικής επιδημίας του AIDS στη Βόρεια Αμερική καθώς επίσης και στην Ευρώπη. Όλες αυτές οι καταστροφικές προβλέψεις, με το πέρασμα του χρόνου, έχουν αποδειχθεί λανθασμένες. Ο  Gordon Stewart, από το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, ανέλυσε αρχικά τα επιδημιολογικά στοιχεία και κατέδειξε ότι μια πραγματική επιδημία του AIDS δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ (21, 22). Εικονικές επιδημίες, εντούτοις, έχουν αναφερθεί. Αλλά όλες «έχουν εφευρεθεί» με διάφορους επαναπροσδιορισμούς του AIDS, επαναπροσδιορισμούς που επιβάλλονται από τά Κέντρα Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ , καθώς επίσης και από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.

* Δρ Kary Mullis, βιοχημικός, βραβείο Νόμπελ του 1993 για τη χημεία: «Εάν υπάρχουν στοιχεία ότι ο HIV προκαλεί το AIDS,θά  έπρεπε να υπήρχαν επιστημονικά έγγραφα που, είτε μεμονωμένα, είτε συλλογικά, θά αποδείκνυαν αυτό  το γεγονός, τουλάχιστον με μια υψηλή πιθανότητα. Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο έγγραφο.» (Sunday Times ( London) 28 nov. 1993)

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία μετάδοση του AIDS  μεταξύ ετεροφυλόφιλων δεν πρέπει, εντούτοις, να ερμηνευθεί ως δικαιολογία γιά  οποιαδήποτε ανεκτική τοποθέτηση για τις μη προστατευμένες  πρακτικές σέξ. Αντίθετα, το ασφαλές σέξ  παραμένει ουσιαστικό για την πρόληψη των κλασικών αφροδίσιων ασθενειών (STDs) καθώς επίσης και για την αποφυγή των ανεπιθύμητων εγκυμοσυνών.

8) Θνησιμότητα των οροθετικών αιμοφιλικών στό Ηνωμένο Βασιλειο. Η βασική αναφορά είναι το έγγραφο από Darby κ.ά., το οποίο εμφανίστηκε στό  «Φύση» το 1995 (23). Η μελέτη κάλυψε περισσότερους  από 6.000 αιμοφιλικούς, μεταξύ 1977 και 1991.  Το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας ήταν εντυπωσιακά σταθερό έως το 1985, περίπου 8/1000. Εντούτοις, αρχίζοντας το 1986, ο φόρος θανάτου αυξήθηκε αισθητά (x10), φθάνοντας στο 81/1000τό  91-92. Επιπλέον, είναι ακριβώς τό 86-87 πού τό  AZT άρχισε να δίνεται στους οροθετικούς ασθενείς στην εξαιρετικά τοξική δόση  των 1,5, ακόμη και 1,8 gm/ημέρα. Παραδόξως, οι συντάκτες ερμήνευσαν τις παρατηρήσεις τους απλώς βάσει των θανάσιμων μολύνσεων από HIV, χωρίς ποτέ να υπαινιχτούν μια εναλλακτική ερμηνεία βασισμένη στην ακραία τοξικότητα  του AZT (24).

9) Τα αποτελέσματα της τριπλής θεραπείας.
Δύο πρόσφατα έγγραφα που δημοσιεύονται στο Journal of Infectious Diseases, καταδεικνύουν αξιοπρόσεκτα αποτελέσματα των αναστολέων πρωτεάσης που χρησιμοποιούνται στή  HAART (Highly Active Antiretroviral Therapy). Οι αναστολείς  πρωτεάσης είναι προφανώς ιδιαίτερα ενεργοί ενάντια candida albicans(25) καθώς επίσης και ενάντια στην Pneumocystis Carinii(26), δύο μικροοργανισμούς υπεύθυνους για τις βαριάς μορφής καιροσκοπικές μολύνσεις στην πλειοψηφία των προχωρημένων  περιπτώσεων του AIDS. Συνεπώς, η μερικές φορές εκπληκτική παροδική κλινική βελτίωση που παρατηρήθηκε στους ασθενείς του AIDS που αντιμετωπίσθηκαν με HAART θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει μια εναλλακτική ερμηνεία της καλυτέρευσης ως αποτέλεσμα των αποτελεσμάτων των φαρμάκων κατά της  candida ή/και της  Pneumocystis, και να μην έχει καμία σχέση με τα πιθανά αντι-ρετροιικά αποτελέσματα ενάντια στον υποτιθέμενο HIV.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:
1) Gottlieb MS. Pneumocystis pneumonia – Los Angeles. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 1981;30:250-2.
2) Mullis K. Foreword in “Inventing the AIDS Virus », by P. Duesberg. Regnery Publishing, Inc. Washington, D.C., 1966
3) Duesberg P. Retrovirus as carcinogens and pathogens: expectations 351:1620-1634.
4) Stewart GT, Mhlongo S, de Harven E, et al. The Durban Declaration is notaccepted by all. Nature 2000; 407:286.
5) de Harven E. Summary statement. Interim Report of the AIDS advisory panel, Pretoria, May 2000. Published by the SA Government, on April 4, 2001.
6) Temin HM, Mizutani S. RNA-dependent DNA polymerase in virions of Rous sarcoma virus. Nature 5) Djamel Tahi. Did Montagnier discover HIV? “I repeat, we did not purify!” Continuum vol. 5, N° 2, 1997, page 30-34.
1970; 226: 1211-1213.
7) Baltimore D. RNA-dependent DNA polymerase. Nature 1970; 226: 1209-1211.
8) Papadopulos-Eleopulos E, Turner VF, Padimitriou JM. Is a positive Western Blot proof of HIV infection? Bio/Technology 1993; 11:696-707.
– Eleni Papadopulos-Eleopulos (1) Valendar F.Turner (2) John M. Papadimitriou (3) David Causer (1)
(1) Department of Medical Physics, (2) Department of Emergency Medicine, Royal Perth Hospital, Perth, Western Australia; (3) Department of Pathology, University of Western Australia. THE ISOLATION OF HIV—HAS IT REALLY BEEN ACHIEVED? THE CASE AGAINST( Continuum Vol.4 No.3 Sept./Oct. 1996)
9) Johnson C. Whose antibodies are they anyway? Factors known to cause false positive HIV antibody test results. Continuum Sept/Oct 1996.
10) Mann J et al. Association between HTLV-III/LAV infection and tuberculosis in Zaïre. JAMA 1986; 256:346.
11) Kashala O et al. Infection with human immunodeficiency virus type-1 HIV-and human lymphotropic viruses among leprosy patients and contacts: correlation between HIV-1 crossreactivity and antibodies to lipoarabinomannan. J. Infectious Diseases1994; 169:296-304.

Tό βιβλίο του Ρομπ. Τζιράλντο «ΑΙDS and stressors», όπου αναπτύσσει τήν  θεωρία  της πρόκλησης των  ανοσολογικών ανεπαρκειών  ως αποτελέσματος της  ραγδαίας  αύξησης των  περιβαλλοντικών  καί  κοινωνικών  παραγόντων  του  στρές, κατά τό  δεύτερο μισό του 20ού  αιώνα. Αποδίδει  πρωταρχική  σημασία στήν ανακοίνωση στόν ασθενή  των  αποτελεσμάτων  των  «τέστ», πού από μόνη της, μέσω του προκαλούμενου τρομακτικού στρές, διαλύει τό σύστημα της άμυνας του οργανισμού…

Ρομπέρτο Τζιράλντο
12) Giraldo R. The HIV testing scandal. Internat. J. Alternative and Complementary Medicine 1999; 17: 24-26.
13) Mason A et al. Detection of retroviral antibodies in primary biliary cirrhosis and other idiopathic biliary disorders. Lancet 1998; EdH
14) Strandstrom HV, Higgins JR, Mossie K, et al. Studies with canine sera that contain antibodies which recognize human immunodeficiency virus structural proteins. Cancer Res 1990; 50: 5628s-5630s.
15) Midthum K et al. Frequency on indeterminate Western Blot tests in healthy adults at low risk for HIV infection. J. Infectious Dis 1990; 162:1379-1382.
and reality. Cancer Res. 47: 930-937, 1987.
17) Löwer, R et al. The viruses in all of us: characteristics and biological significance of human endogenous retrovirus sequences. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1996; 93 :5177-5184.
19) Panem S. C type virus expression in the placenta. Curr Top Pathol 1979; 66 :175-189.
18) Bronson DL et al. Morphological evidence for retrovirus production by epithelial cells derived from a human testicular tumor metastasis: brief communication. J. Natl Cancer Inst 1978 ; 60 : 1305-1307.
20) Padian NS et al. Heterosexual transmission of human immunodeficiency virus (HIV) in Nothern California. Am J Epidemiology 1997 ;146 :350-357.
21) Stewart GT. Changing the case definition of AIDS. Lancet 340 ;1414, 1992.
22) Stewart GT. Errors in predictions of the incidence and distribution of AIDS. Lancet 341 ;898, 1993.
23) Darby SC et al., Mortality before and after HIV infection in the complete UK population of haemophiliacs. Nature 377 ;79-82,
1995.
24) Concorde : MRC/ANRS randomised double-blind controlled trial of immediate and deferred zidovudine in symptom-free HIV infection. Concorde Coordinating Committee. Lancet 1994; 343(8902) :871-881.

* Δρ Andrew Herxheimer, ομότιμος καθηγητής της φαρμακολογίας, βρετανικό κέντρο Cochrane, Οξφόρδη: «Nομίζω ότι η zidovudine [AZT] δεν αξιολογήθηκε ποτέ πραγματι κατάλληλα και ότι η αποτελεσματικότητά της δεν έχει αποδειχθεί ποτέ, αλλά η τοξικότητά  της  είναι βεβαίως σημαντική. Και σκέφτομαι ότι έχει σκοτώσει πολλούς ανθρώπους. Ειδικά στις υψηλές δόσεις. Προσωπικά  τό θεωρώ χωρίς καμμιά  αξία, είτε  μόνο, είτε  σε συνδυασμό» (Continuum Oct. 2000).

25) Cassone A et al. In vitro and in vivo anticandidal activity of human immunodeficiency virus protease inhibitors. Jour Infect Diseases 1999; 180 :448-453.
26) Atzori C et al. In vitro activity of human immunodeficiency virus inhibitors against Pneumocystis carinii. Jour Infect Diseases 2000;
181: 1629-1634.

ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ  AIDS KAI  ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Οδηγίες Θεραπείας βασισμένες στά έργα των  Dr. Heinrich Kremer (Hamburg), Prof. Alfred Hässig (Berne), Dr. Stefan Lanka (Suttgart), Dr. Eleni Papadopulos-Eleopulos et al. (Perth), Dr. Leonore Herzenberg et al. (Stanford University), and Furchgott and Ignarro (avaiable at http://www.ncbi.nlm.nih.gov)

Οι πολλές και ποικίλες ασθένειες που  καθορίζουν το σύνδρομο του AIDS: οι μυκητιακές μολύνσεις του πνεύμονα, των βλεννωδών μεμβρανών, του εγκεφάλου και του εντέρου, και  οι εκφυλιστικές αλλαγές στα  ενδοθηλιακά  κύτταρα των  αγγείων  του  αίματος και των λεμφικών αγγείων (σάρκωμα Kaposi), εμφανίζονται λόγω μιας  συνεχόμενης  υψωμένης παραγωγής των αεριωδών οξείδιων του αζώτου και οξυγονικών  ριζών  στα άνοσοποιητικά κύτταρα και σέ άλλα κύτταρα. Υπό αυτούς τους όρους, τά CD4  επιβοηθητικά  κύτταρα ωριμάζουν κυρίως  σέ  κύτταρα με  προφίλ κυτοκίνης TH2, τα οποία μεταναστεύουν στο μυελό των οστών, όπου ενεργοποιούν τις  άμυνες  ενάντια στα βακτηρίδια με την παραγωγή  αντισωμάτων, αλλά μόνο λίγα ωριμάζουν  σέ κύτταρα TH1 μετρήσιμα στο πλάσμα, τα οποία ενεργοποιούν τήν ανίχνευση  και την καταστροφή των κυττάρων πού έχουν μολυνθεί από  μύκητες καί ιούς, καθώς και των αλλοιωμένων  κυττάρων. Εάν αυτή η κατάσταση εμμένει, μια υψηλότερη ποσότητα πρωτεϊνών του κυταρροσκελετού και των μιτοχονδρίων απελευθερώνεται ως αποτέλεσμα της υψωμένης αποσύνθεσης των  κυττάρων. Ενάντια σε αυτές τις πρωτείνες διαμορφώνεται ένα υψηλότερο ποσοστό των αντισωμάτων . Αυτά τα αντισώματα και αντισώματα πού συντρέχουν  στην ηπατίτιδα και οφείλονται στήν τοξική ρύπανση ανιχνεύονται από τις δοκιμές αντισωμάτων HIV. Μόλις επιτευχθεί ένα ορισμένο, αυθαίρετο επίπεδο, ο ασθενής δηλώνεται  « HIV-θετικός».

Ένα ανυψωμένο επίπεδο οξείδιων του αζώτου  και οξυγονικών ριζών  έρχεται  ως αποτέλεσμα:
-συνεχόμενης επαφής με αντιγόνα (π.χ. από  επαναλαμβανόμενες ή χρόνιες μολύνσεις, τραυματισμούς, εγχειρήσεις  και  μή καθαρό ύδωρ).
-επαναλαμβανόμενης επαφής  ξένων πρωτεϊνών στο πλάσμα (από  πρωτεϊ’νες πήξης  σέ παρασκευάσματα  αίματος  καί από σπερματικό υγρό κατά τή μή προστατευόμενη πρωκτική επαφή)
-επαφής μέ τοξικές  ουσίες στα τρόφιμα (π.χ. αφλατοξίνες  στα υγρά δημητριακά), τα φάρμακα και από τη ρύπανση περιβάλλοντος, τα τοξικά προϊόντα αποσύνθεσης από τις σύγχρονες χημικές ουσίες (βαριά μέταλλα (π.χ. φέρουσες ουσίες στα εμβόλια ηπατίτιδας β, παραγεμίσματα αμαλγάματος)
-εισπνοής  νιτρωδών αλάτων («poppers») που αποθηκεύονται στα κύτταρα ως  διοξείδιο του αζώτου ( NO2). Απελευθερώνονται μέσω της φυσικής  προσπάθειας σέ αυξανόμενη έκθεση στα ιόντα ασβεστίου.
Αυτό έχει επιπτώσεις στα ενδοθηλιακά  κύτταρα των αγγείων του αίματος και των λεμφικών αγγείων  με  μικρή τριχοειδή διάμετρο, και οδηγεί με αυτόν τον τρόπο στις εκφυλιστικές αλλαγές (πρησμένοι λεμφαδένες και τελικά στο σάρκωμα Kaposi).
-εξασθένισης  των μιτοχονδρίων,  μονοκύτταρων ενεργειακών  προμηθευτών, τα οποία συνθέτουν το ATP ,τό μόριο πού μεταφέρει ενέργεια, που χρησιμοποιείται για όλες τις λειτουργίες του οργανισμού
Οι αιτίες της χρόνιας μιτοχονδριακής ζημίας είναι:
-ζημία του μιτοχονδριακού DNA, λόγω των αντιβιοτικών (π.χ. sulpha ενώσεις όπως το cotrimoxazol, TMPSMX) που εμποδίζουν τή σύνθεση του   φολικού οξέος και  της πουρίνης, και οδηγούν  με αυτόν τον τρόπο στην εξαντληση του μιτοχονδριακού  αποθέματος θειόλης
-Παρόμοια αποτελέσματα προκαλούνται από τα βαριά μέταλλα και από τά κυτοστατικά, όπως τό AZT. Όλες (π.χ. AZT), αυτές οι ουσίες δεσμεύουν  τίς SH-ομάδες του γλουταθείου και της κυστείνης και εξασθενίζουν με αυτόν τον τρόπο τη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων.
-μειωμένο γλουταθείο που παράγεται ως αποτέλεσμα  βλάβης του συκωτιού, π.χ. χρόνια ηπατίτιδα (πού υπάρχει  συχνά στα ομοφυλοφιλικά άτομα ,τούς αιμοφιλικούς και τους ενδοφλέβιους  χρήστες ναρκωτικών), υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος, ή μέσω της έλλειψης θρεπτικής κυστείνης, ειδικά  στις αναπτυσσόμενες χώρες.  Τα μόρια του γλουταθείου  μειώνουν τά  μόρια του οξυγόνου – και του οξειδίου του αζώτου-, έτσι ώστε η παραγωγή ATP στα μιτοχόνδρια δεν είναι διαταραγμένη. Μια τρέχουσα έλλειψη του γλουταθείου σημαίνει ότι τά φαγοκύτταρα αυτοδηλητηριάζονται  όταν   επιτίθενται  στους μύκητες και τούς ιούς  που περιέχονται  στα κύτταρα με τη βοήθεια του οξειδίου του  αζώτου (NO).
-μειωμένη μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρα λόγω της οξείδωσης (μεθαιμογλοβιναιμία) που υπερβαίνει την  αναγωγική ικανότητα του γλουταθείου. Αυτό συμβαίνει λόγω της έντονα οξειδωτικής επίδρασης των νιτρωδών αλάτων (poppers), των αντιβιοτικών (cotrimoxazol, TMPSMX) και των εντομοκτόνων (π.χ. Lindan στα υγρά  κατά  της ψείρας ), των αναλόγων νουκλεοσιδίων των βαριών μετάλλων και των χημικών ουσιών.
-έλλειψη  φυτικών  αντιοξειδωτικων που δεσμεύουν  τα τοξικά προϊόντα  της  αποσύνθεσης (ρίζες οξυγόνου) και με αυτόν τον τρόπο μειώνουν την  φλόγωση  και τίς  αντιδράσεις στό στρές.
Η  παρατεταμένη εξασθένιση των μιτοχονδρίων, διαλύει  τη συμβίωσή τους με τον ξενιστή («φαινόμενο Warburg»). Τα κύτταρα έπειτα όλο και περισσότερο μεταπηδούν στην παραγωγή της ενέργειας από την αναερόβια ζύμωση, που οδηγεί  σέ  υπερβολική παραγωγή γαλακτικού  οξέος, και σέ  αύξηση  των μυκήτων και των ευκαιριακών  λοιμώξεων, και τελικά στη σπατάλη, κατά τήν  οποία τα κύτταρα
λαμβάνουν τις βασικές θρεπτικές ουσίες  άμεσα από τήν μυοπρωτείνη. Μέ  μια υψωμένη δραστηριότητα της αντίστροφης μεταγραφής ο κυτταρικός πυρήνας σώζει  τότε το γενότυπό του. Η συνεχής ενεργοποίηση των μακροφάγων οδηγεί, σε αυτήν την κατάσταση ,σε μια  σύγχρονη  απελευθέρωση των  ουσιών -αγγελιοφόρων (Interleukine 2) που προκαλούν την απελευθέρωση των ορμονών του στρές στον επινεφρίδιο αδένα. Αυτές οι ορμόνες προκαλούν το σχηματισμό  των TH2 Cd-4 κυττάρων, τα οποία ενεργοποιούν το σχηματισμό των αντισωμάτων στο μυελό των οστών, ενώ οι κυτταρικές  άνοσες αντιδράσεις που προκαλούνται από τα κύτταρα TH1 καταστέλλονται συνεχώς

Με τη βοήθεια:
-Χορήγησης μίγματος  θείου σέ θαλασσινό αλάτι, μεταλλικό νερό και φυκώδη προϊόντα,  καί κυστείνης καί μεθιονίνης που περιέχουν πρωτεϊνικά μίγματα  , [cysteine, αζωτο-ακετυλ-κυστείνη και αργινίνη, (3-8 γραμμαρίου τήν ημέρα ) επίσης στό γιαούρτι και τον ορρό γάλακτος]και  φολικό οξύ (300 miligramme  καθημερινά) μπορούν να υποκινήσουν το σχηματισμό γλουταθειόνης στο συκώτι. Η γλουταθειόνη πρέπει να δοθεί  στο μεταξύ ενδοφλεβίως (600 χιλιοστόγραμμα καθημερινά) μέχρι νά λειτουργήσει  πάλι ικανοποιητικά τό συκώτι
-Φυτικών αντιοξειδωτικών, π.χ.  τό PADMA 28 (2-3 φορές  από 2  δισκία καθημερινά) ή artemisia annua σέ  παστίλιες UWEMBA (διαθέσιμες από http://www.nusag.com) που δεσμεύουν τα τοξικά προϊόντα  της αποσύνθεσης  του οξυγόνου, και τους φυσικούς αναστολείς  πρωτεάσης (ηπαρίνη καί ηπαρινοειδή  στο αγάρ, τά φύκη ή τά παρασκευάσματα χόνδρου),πού ενεργοποιούν τίς  αντι-πρωτεάσες  του σώματος και δεσμεύουν  τα κατιόντα που επιτίθενται στά κυτταρικά τοιχώματα , επιβραδύνουν τις χρόνιες  φλογωτικές αντιδράσεις που  συνοδεύουν την αυξανόμενη κυτταροδιαίρεση.
-Τό  συνένζυμο  Q10 και nadh (νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο σέ αναγμένη μορφή) και υψηλές δόσεις της βιταμίνης C και Ε μπορούν να βελτιώσουν τη μεταφορά ηλεκτρονίων στην αναπνευστική αλυσίδα των κυττάρων. Το φολικό οξύ (χιλιοστόγραμμο 300 καθημερινά), οι Θειόλες, η λ- Carnitin ,οι χαμηλές δόσεις του σελήνιου, (π.χ. μαγιά της μπύρας), και ο ψευδάργυρος μπορούν να υποστηρίξουν τή σύνθεση  της ATP (τριφωσφορικής αδενοσίνης) στα μιτοχόνδρια και την επισκευή της ζημίας στο μιτοχονδριακό DNA.
-Ευκαιριακές  μολύνσεις (μύκητες, PCP(=πνευμονία πνευμονοκύστης καρίνι)  και άλλα μπορούν να αντιμετωπιστούν από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα  σέ έλαια ψαριών  (3 κουτάλια σούπας καθημερινά) Σέ δύσκολες περιπτώσεις, μπορούν να χορηγηθούν : σφαιρίνη γάμμα, εκλεκτικοί αναστολείς κυκλο-οξυγένεσης-2 και difluoromethylornithine ως αναστολέας πολυαμίνης. Η δραστηριότητα των κυττάρων- δολοφόνων και των ουδετερόφιλων μπορεί να υποστηριχθεί από τη χορήγηση  γλουταμίνης (40 γραμμάρια καθημερινά) και λ- Arginin (20-30 γραμμάρια καθημερινά). DHEAS (Dehydroepiandrosterones)(200 χιλιοστόγραμμα καθημερινά) μπορεί να μειώνει τις τρέχουσες αντιδράσεις  του στρές στο ανοσοποιητικό σύστημα ( αναστροφέας ΤΗΙ-ΤΗ2-) που προκαλείται από την απελευθέρωση των  στρεσορμονών  (cortisol) στον επινεφρίδιο αδένα.
-Βασικά   λιπαρά οξέα στο έλαιο λιναρόσπορου, το έλαιο κάρδων, το έλαιο σόγιας και το λιπαρό οξύ ωμέγα-3 στο έλαιο ψαριών που αναμιγνύεται με τη στάρπη, πού ανυψώνουν τη λήψη του οξυγόνου στα κύτταρα
-Marianus Carduus ή aloe vera για να υποστηρίξει το συκώτι και ποτά μερικής ζύμωσης, που μπορούν να αποκαταστήσουν τη χλωρίδα  των εντέρων
-Τα  αιθέρια έλαια, που τρίβονται προς το στήθος και στις μασχάλες χρησιμεύουν στό  να  ενεργοποιήσουν  το ανοσοποιητικό σύστημα μέσω της επίγειας ουσίας (μήτρα)
-Απόσταγμα  των πυρήνων γκρέιπ φρουτ , γιά γαργάρες  με  μέλι/ ξίδι και ενυγραντικά που περιέχουν   θείο  ή έλαιο Melaleucae Alternifolia ως τοπική θεραπεία ενάντια στη μυκητιακή μόλυνση.
-Στοχοθετημένες τεχνικές μείωσης του στρές, π.χ. αυτογενής  άσκηση, τέντωμα και μασάζ, και αποχή από   την  υπερβολική  σωματική άσκηση (που χρησιμοποιεί  ουσίες που ενισχύουν τήν απόδοση, , π.χ. καφές, οινόπνευμα, νικοτίνη, αμφεταμίνες (Χ- Tasy), κοκαϊνη, ηρωίνη και poppers.)
-αποφεύγοντας τις φλογωτικές αντιδράσεις και τις μολύνσεις με την αποφυγή των τραυματισμών και της επαφής μέ πρωτείνες ξένες πρός  το πλάσμα (π.χ. από την προφύλαξη κατά την πρωκτική επαφή )
-μιάς διατροφής πτωχής  σέ σάκχαρα καί οξέα αλλά πλούσιας σέ ακατέργαστες τροφές και βάσεις,  με τους πολύ μεγάλης αξίας υδατάνθρακες και πατάτες, τα φυτικά αντιοξειδωτικά, π.χ. λαχανικά,φρούτα, τα βοτανικά και πράσινα τσάγια, έλαια ψυχρής έκθλιψης, γαλακτοκομικά μερικής ζύμωσης, φύκη, φασόλια σόγιας, και ψάρια αλλά  χωρίς  τό πλούσιο σέ σίδηρο  κόκκινο κρέας.
…μπορεί να αποκατασταθεί  τό μειωμένων αντιστάσεων ανοσοποιητικό σύστημα  στους ανθρώπους με ασθένειες πού ορίζουν το AIDS .
Εάν  είναι απαραίτητη περιορισμένη χορήγηση  αντιβιοτικών, αυτή η βασική θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί. Η θεραπεία μπορεί να προσαρμοστεί στίς παρουσιαζόμενες εξατομικευμένες ασθένειες. Η πρόοδος που επιτυγχάνεται από αυτά τα μέτρα για να υποστηριχτεί το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να ελεγχθεί με τη μέτρηση των σχεδιαγραμμάτων ορμονών  του στρές, της αναλογία κυττάρων T4/T8,  της ενεργοποίησης των  μακρόφαγων (τέστ  neopterine) και δερματικής έλλειψης αλλεργίας, του επίπεδου  γλουταθείου στο πλάσμα και στά  βοηθητικά  κύτταρα τ-4.
Ο HIV, που θεωρείται υπεύθυνος  για την πρόκληση 30 διαφορετικών ασθενειών πού ορίζουν τό AIDS , δεν έχει αποδειχθεί ποτέ ότι  είναι μεταδόσιμος ούτε αυτο-αναπαραγώγιμος, δεν έχει απομονωθεί ποτέ,δέν  έχει φωτογραφιστεί ή καθ’οιονδήποτε άλλο τρόπο κατάλληλα  χαρακτηριστεί, όπως απαιτείται από τους παραδεδεγμένους κανόνες της ιολογίας. Η αρχική πειραματική τεχνική των  Gallo και Montagnier το 1984 πάνω  στην οποία  κατασκευάστηκαν τά τέστ αντισωμάτων γιά τόν HIV, περιελάμβανε  καλλιεργημένα  κύτταρα από  ασθενείς του AIDS μαζί μέ  λευχαιμικά  και  εμβρυικά κύτταρα, τα οποία παρουσιάζουν υψηλή δραστηριότητα αντίστροφης μεταγραφής. Αυτό τό φαινόμενο μιας τεχνητά ενισχυμένης αντίστροφης μεταγραφής ερμηνεύθηκε έπειτα ως υποδηλωτικό της  παρουσίας  ενός  νέου ιού. Ένα ένζυμο συγκεκριμένου ιού δεν θα μπορούσε να αναγνωρισθεί σύμφωνα με τους θεσπισμένους κανόνες.
Οι συνθετικοί αναστολείς  πρωτεάσης, που υποτίθεται ότι   εμποδίζουν το σχηματισμό των βασικών δομικών μονάδων πού αποτελούν τόν ιό , μέ τό πέρασμα του χρόνου, προκαλούν  δυσφορία,  διαβήτη,  πέτρες νεφρών και  ηπατική ανεπάρκεια  στους ασθενείς στούς οποίους χορηγούνται. Μετά τήν πρώτη χορήγηση   αναστολέων πρωτεάσης  και  αναλόγων νουκλεοσιδίων , μπορεί να παρατηρηθεί μια φαινομενική μείωση των φλογωτικών   αντιδράσεων  και  καί της «παραγωγής του ιού » , αλλά αυξάνεται έπειτα πάλι, πράγμα τό  οποίο αποδίδεται στήν ανάπτυξη αντίστασης.
Τα φάρμακα αναλόγων  νουκλεοσιδίων, που καταστρέφουν για έναν περιορισμένο χρόνο ,μέσω των κυτοστατικών αποτελεσμάτων, τά βακτήρια  καί τούς μύκητες,  μόνο κατά τό 1% ενσωματώνονται στον πυρήνα των κυττάρων, όπου πρέπει να λειτουργήσουν ως εξολοθρευτές DNA ενάντια στον HIV. Όπως έχει καταδειχθεί από πειράματα σέ ζώα από το 1990, προκαλούν αμετάκλητη ζημία στο μιτοχονδριακό DNA και με αυτόν τον τρόπο βλάβη στον εγκέφαλο, το μυελό των οστών, τους μυς και τα εσωτερικά όργανα και μια μόνιμη μείωση  των  κυττάρων Cd-4 και Cd-8 προκαλώντας τις ευκαιριακές μολύνσεις (κυτομεγαλία, έρπη simplex, πνευμονία πνευμονοκύστης καρίνι και ηπατίτιδα μη-α-μη-β) που ορίζουν το σύνδρομο του  AIDS.
Ο Δρ Alfred Hässig, (1921-1999), πρώην  καθηγητής της ανοσολογίας στο πανεπιστήμιο της Βέρνης, και πρώην  διευθυντής  των τραπεζών  αίματος του ελβετικού  Ερυθρού  Σταυρού: «Η πρόταση του θανάτου που συνοδεύει την ιατρική διάγνωση του AIDS πρέπει να καταργηθεί.» (Sunday Times (London) 3 April 1994)

του  Μιθριδάτη, Τρίτο Μάτι, τεύχος Μαϊου 2004

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1. A. Hässig, H. Kremer, Liang Wen-Xi and K. Stampfli : Pathogenesis of human suppression in hypercatabolic diseases:AIDS, septicaemia, toxic shock syndrome and protein calorie malnutrition (Continuum vol.4 no.6 June/July 1997

2. -Prof. Alfred Hässig, Prof. Liang Wen-Xi and Dr. Kurt Stampfli: Reappraisal of the depletion of circulating CD4+ lymphocytes in HIV-carriers in transition to AIDS ( Continuum vol.3 no.5 Jan./Feb. 1996)
3.   -DID DR. GALLO AND HIS COLLEAGUES MANIPULATE THE «AIDS-TEST» TO ORDER? «The hunt for the virus» 1 has degenerated into «clean torture with fatal result» 2By Heinrich Kremer,Continuum Summer 1998

4.     INTERVIEW STEFAN LANKA Challenging BOTH Mainstream and Alternative AIDS Views By Mark Gabrish Conlan Zenger’s Dec. 1998
5.    -Eleni Papadopulos-Eleopulos (1) Valendar F.Turner (2) John M. Papadimitriou (3) David Causer (1) Department of Medical Physics, (2) Department of Emergency Medicine, Royal Perth Hospital, Perth, Western Australia; (3) Department of Pathology, University of Western Australia. THE ISOLATION OF HIV—HAS IT REALLY BEEN ACHIEVED? THE CASE AGAINST( Continuum
Vol.4 No.3 Sept./Oct. 1996)
6.  E. Papadopulos-Eleopulos, ‘Reappraisal of AIDS; Is the oxidation induced by risk factors the primary cause?’ Medical Hypothesis 1988, vol. 25 pp.151-162.
7. E. Papadopulos-Eleopulos, B. Hedland-Thomas, D.A. Causer & A.P. Dufty, ‘An alternative explanation for the radiosensitization of AIDS patients’ (letter) Int. Jour. Radiation Oncology Biol. Physics. 1989, vol.17 pp.695-697.
8.  V.F. Turner, ‘Reducing agents and AIDS – why are we waiting?’ (letter) The Medical Journal of Australia 15 Oct. 1990, vol.153 p.502.
9.  E. Papadopulos-Eleopulos, B. Hedland-Thomas, D.A. Causer, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Changes in thiols and glutamate as consequence of SIV infection’ (letter) The Lancet 19 Oct. 1991, vol.338 p.1013.
10.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Kaposie sarcoma and HIV’ Medical Hypothesis 1992, vol.39 pp.22-29.
11.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Oxidative stress, HIV and AIDS’ Research in Immunology 1992, vol.143 pp.145-148.
12. E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Is a western blot proof of HIV infection?’ Bio/Technology 11 June 1993, vol.11 pp.696-707.
13.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, ‘Has Gallo proven the role of HIV in AIDS?’ Emergency Medicine 1993, vol.5 pp.71-147.
14.  V. F. Turner, ‘HIV western blot test’ (letter) The Medical Journal of Australia, 20 June 1994, vol.160 pp.807,808.
15. E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner & J.M. Papadimitriou, D. Causer, B. Hedland-Thomas and B. Page, ‘A critical analysis of the HIV-T4-cell-AIDS hypothesis’ Genetica March 1995, vol.95 pp.5-24.
16.  E. Papadopulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou & D. Causer, ‘Factor VIII, HIV and AIDS in haemophiliacs: an analysis of their relationship’ Genetica March 1995, vol.95 pp.25-50.
17.  E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou & H. Bialy, ‘AIDS in Africa: Distinguishing fact and fiction’ World Journal of Microbiology & Biotechnology March 1995, vol.11 pp.135-143
18.  -E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J.M. Papadimitriou, G. Stewart & D. Causer ‘HIV Antibodies: Further questions and a plea for clarification’ Current Medical Research and Opinion 1997, vol.13 pp.627-634.
19.  -E. Papadopoulos-Eleopulos, V.F. Turner, J. M. Papadimitriou, D. Causer & B. Page ‘HIV Antibody Tests and Viral Load – More Unanswered Questions and a Further Plea for Clarification’ Current Medical Research and Opinion 1998, vol.14 pp.185-186.
20.  15 YEARS OF AIDS  The continuous failure in the prevention and treatment of AIDS is rooted in the misinterpretation of an inflammatory auto immune process as a lethal, viral venereal disease  By A. Hässig, H. Kremer, S. Lanka, W-X Liang, K. Stampfli (www.virusmyth.com)
21.  -HIV; REALITY OR ARTEFACT? By Stefan Lanka ,Continuum April/May 1995

22. -AIDS: DEATH BY PRESCRIPTION By Heinrich Kremer, Stefan Lanka & Alfred Hässig Continuum, July/Aug. 1996
23. * Δρ Bernard Forscher, πρώην εκδότης των Πρακτικών  της Εθνικής Ακαδημίας των Επιστημών των ΗΠΑ : «Η υπόθεση HIV είναι της ίδιας τάξης  με τη θεωρία του » κακού αέρα «για την ελονοσία και τη θεωρία της » βακτηριακής μόλυνσης »  του beriberi και της  pellagra [ που προκαλούνται από τις θρεπτικές ανεπάρκειες ]. Είναι μια αγυρτεία  που έγινε μιά εξαπάτηση»  (Sunday Times (London) 3 April 1994)
-A. HASSIG, LIANG WEN-XI AND K. STAMPFLI :Stress-induced suppression of the cellular immune reactions.
A contribution on the neuroendocrine control of the immune system., Medical Hypothesis (19964 6: 551-555)

24.  -Dr. Stefan Lanka Exposes The «Viral Fraud»: Pictures of «Isolated Viruses» Debunked

25. -David Rasnick -INHIBITORS OF HIV PROTEASE USELESS AGAINST AIDS BECAUSE HIV DOESN’T CAUSE AIDS Reapprasing AIDS August 1996.

26.Etienne de Harven: RETROVIRUSES -The Recollections of an Electron Microscopist, Reappraising AIDS Nov./Dec. 1998
27.Etienne de Harven: REMARKS ON METHODS FOR RETROVIRAL ISOLATION, Continuum Spring 1998

Χρήσιμες Διευθύνσεις:
* Eleni Papadopulos-Eleopulos
Department of Medical Physics
Royal Perth Hospital
Perth, Western Australia Voice int + 618 92243221
Fax int + 618 92243511
Email: vturner@cyllene.uwa.edu.au
* Study Group for AIDS therapy
c/o Felix A. de Fries
Eglistr. 7 CH-8004 Zürich
Tel./Fax: 0041 1 401 34 24
E-mail: felix.defries@bluewin
Continuum, July/Aug. 1996 Dietetic advice for immunodeficiencyContinuum volume 5, number 5 – mid-winter 1999
* Siro Passi and Chiara De Luca
Cell Aging Center, Istituto Dermopatico dell’Immacolata (IDI) Rome, Italy .

*Prof. Etienne de Harven, « Le Mas Pitou », 2879 Route de Grasse, 06530 Saint Cézaire sur Siagne, France
E-mail <pitou.deharven@wanadoo.fr
*Professor Peter H. Duesberg, Ph.D.
Department of Molecular & Cell Biology
c/o Stanley/Donner Administrative Services Unit
229 Stanley Hall #3206 University of California at Berkeley
Berkeley, CA 94720-3206 Email: duesberg@uclink4.berkeley.edu
Fax: (510) 643-6455
*Prof. LIANG Wen-Xi
Dr. K. STAMPFLI
Study Group Nutrition and Immunity
Elisabethenstr. 51
CH-3014 Bern
Switzerland
*Dr. H. KREMER
Metzendorfer Weg 36
D-21224 Rosengarten-Tštensen b. Hamburg
Germany
*Dr. S. LANKA Im Dreieck 8
D-44143 Dortmund
Germany (a-mail: lanka@free.de)
*HEAL-TORONTO-CANADA
TORONTO tel/fax:(416) 406-HEAL

*Roberto Giraldo:  E-mail: RobGiraldo@aol.com

Στό Ιντερνετ :
Αγγλικά:

http://www.the virus myth.net
http://www.sumeria
http://www.the Perth group
http://www.healtoronto.com
http://www.robertogiraldo.com
http://www.duesberg.com
http://www.angelfire .com/ar/dthcamp
http://www.sickof doctors
ww w.Actup
http://www.alive and well
Ιταλικά:
http://www.macrolibrarsi therapie dott cremer
http://www.controinformationeaids
Γαλλικά:
http://www.perso.wanadoo.fr
http://www.HEAL France
Γερμανικά:
http://www.aids-info.net
http://www.HEALBerlin
http://www.aids-kritik
www. mythos-hiv.de
http://www.Raum undZeit

Gallery | This entry was posted in AIDS, HIV, Pharmaceutical and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s