Και την 7η Μαΐου;

Τα πολιτικά δεδομένα είναι τελικά απλούστερα απ’ ότι νομίζουμε. Και μέσα από τις πολύπλοκες διαδρομές των πιθανοτήτων της περιόδου, τα τελικά σενάρια είναι μόνο δύο:

Το πρώτο (και μάλλον απίθανο όπως δείχνουν τα πράγματα) είναι ο δικομματισμός να διασωθεί με βαριές απώλειες στην αναμέτρηση της 6ης Μαΐου και να καταφέρει να φτιάξει κουτσά-στραβά μια κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου, που θα έχει οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και την έξωθεν υποστήριξη. Η κυβέρνηση αυτή θα ξεκινήσει με λειψή πολιτική νομιμοποίηση, την οποία θα απολέσει πολύ γρήγορα καθώς η κρίση θα μαίνεται, η λιτότητα θα γίνεται σκληρότερη και η ανεργία θα αυξάνεται. Ο πολιτικός της χρόνος θα είναι εκ των πραγμάτων ελάχιστος, το ενισχυμένο από τις εκλογές (αυτοαποκαλούμενο) αντι-μνημονιακό μέτωπο θα συνεχίζει την (πανομοιότυπη με σήμερα) πολιτική του πίεση, η λαϊκή δυσαρέσκεια θα φουντώνει και η χώρα θα οδηγηθεί ξανά σε εκλογές σε λιγότερο από έναν χρόνο. Αν ισχύσει αυτή η εκδοχή των πραγμάτων, η απόλυτη κατάρρευση του σημερινού πολιτικού σκηνικού θα επέλθει σε κείνες τις εκλογές, χωρίς κανένας να μπορεί να προβλέψει από τώρα τι θα ακολουθήσει.

Το δεύτερο (και σφόδρα πιθανό όπως δείχνουν τα πράγματα) είναι η περιβόητη κατάρρευση να επέλθει σε δυόμισι βδομάδες. Τα (αυτοαποκαλούμενα) ευρωπαϊκά κόμματα δεν θα καταφέρουν να κάνουν κυβέρνηση και τα (αυτοαποκαλούμενα) αντι-μνημονιακά θα μπουν όλα στη βουλή, διαθέτοντας (αθροιστικά) σαφή πλειοψηφία στο εκλογικό σώμα. Θα πρόκειται για προϊόν πολιτικής οργής και τιμωριτικής διάθεσης, όμως θα πρόκειται για λαϊκή ετυμηγορία με όλες τις συνέπειες. Σ’ αυτή την (πιθανότατη) περίπτωση, οι πολιτικές εξελίξεις είναι επίσης παραπάνω από ευανάγνωστες. Θα ακολουθήσει ένα κωμικό (και τραγικό συνάμα) χρονικό διάστημα απόλυτης ακυβερνησίας, με εντολές σχηματισμού κυβέρνησης να πηγαινοέρχονται, με σαχλές διαπραγματεύσεις να διαιωνίζονται και ανούσιες αλληλοκατηγορίες να εκτοξεύονται. Skinheads βουλευτές της Χρυσής Αυγής θα πλακώνονται στα έδρανα με τους ακροαριστερούς του Τσίπρα, οι τροϊκάνοι θα πιέζουν, οι αγορές θα καταστροφολογούν, το φάσμα της άτακτης χρεωκοπίας θα επανέλθει  και ο κοσμάκης θα αγωνιά αν θα πάρει μισθό και σύνταξη χωρίς κανείς ν’ ασχολείται μαζί του. Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό κλίμα θα ξαναπάμε σε εκλογές τον Ιούνιο. Εκεί τα κριτήρια θα είναι διαφορετικά, αφού οι ψηφοφόροι θα έχουν ήδη επιτελέσει το καθήκον της «τιμωρίας» και οι λεγόμενοι αντι-μνημονιακοί θα έχουν δοκιμαστεί ως εναλλακτική λύση που απέτυχε. Το νέο κριτήριο θα είναι η κυβερνησιμότητα και μη σας φανεί διόλου παράδοξο να δούμε μια νεκρανάσταση του δικομματισμού, έναν μόλις μήνα μετά τον υποτιθέμενο θάνατο του.

Εκτός αν την επομένη των εκλογών της 6ης Μαΐου, μέσα στο κλίμα ακυβερνησίας της χώρας και απαξίωσης των παλαιών πολιτικών της δυνάμεων, κάνει μια κίνηση πολιτικής σοβαρότητας ο Λουκάς Παπαδήμος και μαζέψει δια μιάς όλο το χαρτί από τους κουρασμένους και αναξιόπιστους συμπαίχτες του. Παρακινδυνευμένο το σενάριο; Νομίζετε…

του Δημήτρη Καμπουράκη

__________________________________________________________

Shortlink: http://wp.me/p1eFQy-1bR

Gallery | This entry was posted in Elections, Opinions, Politics and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s