European Common Goods

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ.

H κρίση που επηρεάζει την παγκόσμια οικονομία και συνεπώς το Ευρώ απαιτεί μια ριζικά διαφορετική αντιμετώπιση από αυτή που σχεδιάσθηκε και υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών. Ο τρόπος που η Ευρώπη και οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και οι ψηφοφόροι θα χειριστούν την Ελληνική κρίση θα θέσει ένα σημαντικό προηγούμενο για τις επόμενες κρίσεις και τους συνεπαγόμενους κινδύνους κυρίαρχων προεπιλογών τους.

Οι πιθανές αποφάσεις της Ελληνικής κυβέρνησης, η οποία πρακτικά αφέθηκε μόνη όπως και άλλες κυβερνήσεις σε παρόμοιες κρίσεις ελλείμματος, είναι βασισμένες στη μαζική πώληση των δημόσιων αγαθών και περιουσίας σε απροσδιόριστους αγοραστές, προκειμένου να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα χρήματα που θα εγγυηθούν τα επόμενα δάνεια.

Αυτή είναι μια σαφώς λανθασμένη απόφαση όχι μόνο με βάση πολιτικούς όρους αλλά και από πρακτική άποψη. Πολιτικά είχαμε τη σημαντική εμπειρία στο τελευταίο τέταρτο του προηγούμενου αιώνα ότι η άρση των ελέγχων/κανονισμών και οι ιδιωτικοποιήσεις δεν ήταν συνώνυμες με την αποδοτικότητα, τις επενδύσεις, τον εκσυγχρονισμό και τον ανταγωνισμό.

Αντίθετα, υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, από παταγώδεις αποτυχίες και πραγματική καταστροφή της αξίας από τις ίδιες δυνάμεις αγοράς που υιοθετήθηκαν ως λύση μακράς διαρκείας για οποιοδήποτε εθνικό και διεθνές οικονομικό πρόβλημα.

Η τελευταία χρηματοπιστωτική, αγοραστική και παγκόσμια οικονομική κρίση έχει αποδείξει, υπεράνω πάσης αμφιβολίας, ότι οι αγορές δεν είναι ικανές να αυτορυθμιστούν, ότι δεν υπάρχει κανένα αόρατο χέρι που ισορροπεί τα διαφορετικά συμφέροντα και ότι τα δημόσια χρήματα έχουν διασώσει τα ίδια ολιγοπώλια που υποτίθεται δεν θα υπήρχαν σε ένα υγιές ανταγωνιστικό περιβάλλον, ενθαρρυμένα από μια απορυθμισμένη αγορά. Δεν υπάρχει κανένα δωρεάν γεύμα και δεν υπάρχει καμία ανεξέλεγκτη αγορά που να απευθύνεται σ’ ένα κοινό αγαθό.

Πιστεύουμε έντονα ότι για ηθικούς και πολιτικούς λόγους αλλά και με βάση την πρακτική εμπειρία ότι οι δημόσιες πολιτικές δεν είναι μόνο να ρυθμίζουν ένα νεο-laissez-faire, ούτε ακριβώς να υποστηρίζουν τα ιδιωτικά συμφέροντα στο όνομα μιας υποτιθέμενης εθνικής ανταγωνιστικότητας, ούτε ακριβώς να ανακατανέμουν ένα μειωμένο εισόδημα.

Οι δημόσιες πολιτικές πρέπει να λειτουργούν για το δημόσιο συμφέρον, κάτω από δημοκρατικό έλεγχο, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να έχουν ως στόχο να ενισχύουν τα δημόσια αγαθά και να ενθαρρύνουν τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις, υποστηριζόμενης από αποδοτική διαχείριση και ουσιαστική φορολογία για το καλό της κοινωνίας.

Αντί να αφήσουμε τα Ελληνικά δημόσια περιουσιακά αγαθά να πουληθούν αντί πινακίου φακής, είτε σε υπερδυνάμεις που έχουν ισχυρά συμφέροντα για τον έλεγχο των αγορών προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά τους (με μοιραία επίδραση στα δικά μας συμφέροντα) ή σε ιδιώτες επενδυτές που είναι εντελώς ανεύθυνοι σε κοινωνίες, ψηφοφόρους και εθνικά συμφέροντα, προτείνουμε να χρησιμοποιήσουμε με έναν αποτελεσματικότερο τρόπο τα δημόσια χρήματα που ξοδεύουμε ήδη για τα δάνεια του ΔΝΤ και της ΕΕ και για τα μέτρα υποστήριξης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Τα Ελληνικά δημόσια αγαθά, όπως και εκείνα άλλων χωρών σε πιθανή κρίση, πρέπει να πουληθούν σε ένα Ευρωπαϊκό οικονομικό συνεταιρισμό, είτε με αυστηρά δημόσιο χαρακτήρα είτε με πλειοψηφική συμμετοχή δημόσιων φορέων, προκειμένου να συγκεντρωθούν άμεσα, από τις κυβερνήσεις και τα διεθνή όργανα, τα απαραίτητα χρήματα.

Αυτό επιτρέπει τη διατήρηση δύο ζωτικής σημασίας συμφερόντων, τόσο σε Ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο:

  • τα αγαθά είναι εξαγοράσιμα από την ενδιαφερόμενη χώρα σε εύθετο χρόνο και στους λογικούς όρους ή μπορούν να παραγάγουν τα ανάλογα κέρδη στις κυβερνήσεις, αλλά διαχειρίζονται λαμβάνοντας υπόψη ταυτόχρονα και τις οικονομικές και κοινωνικές ανάγκες. Εάν τα κυρίαρχα κεφάλαια είναι διαθέσιμα, δεν βλέπουμε γιατί οι ελεγχόμενες από το δημόσιο επιχειρήσεις είναι ανέφικτες, κάτω από κατάλληλη διαχείριση και επίβλεψη.
  • τα αγαθά διατηρούνται ως Ευρωπαϊκά οικονομικά και βιομηχανικά περιουσιακά στοιχεία, αντί να διασκορπίζονται και να εκτίθενται σ’ ένα εξαιρετικά αβέβαιο μέλλον. Η Ευρώπη που έχει δημιουργήσει μια τρομερή ολοκληρωμένη οντότητα, ειδικά στο οικονομικό επίπεδο, θα ήταν αυτοκαταστροφική εάν, σε περιόδους κορυφαίας έκτακτης ανάγκης, μία τέτοια Ευρώπη εμποδίζεται υλοποιώντας μια ασυνάρτητη βιομηχανική πολιτική.

Ευρωπαϊκά Δημόσια Αγαθά

MANIFESTO FOR EUROPEAN COMMON GOODS.

The crisis affecting the global economy and consequently the Euro during these months requires a radically different response from those actually envisaged and carried out. The way Europe and European governments and electors will handle the Greek crisis will set an important precedent for the next crises and their entailed risks of sovereign defaults.

The probable decisions by the Greek government, practically left alone as other governments in similar deficit crises, are based on the massive sale of public goods to unspecified buyers in order to raise the money necessary to guarantee the next loans.

This is not only a wrong decision in political terms, but also in practical terms. Politically we have had ample experience in the past quarter of century that deregulations and privatisations were not synonymous with efficiency, investments, modernisation and competition.

On the contrary, there is a long list in Europe and around the world, of resounding failures and actual destruction of value by the same market forces that were extolled as the long lasting solution to any national and international economic problem.

The last financial, market and economic global crisis has shown beyond any doubt that markets alone are not capable to rule themselves, that there is no invisible hand balancing the different interests and that public money has rescued the same oligopolies that were supposed to not to exist in a healthy competitive environment, fostered by a deregulated market. There is no free lunch and there is no unregulated market oriented to a common good.

We believe strongly on ethical and political grounds and on practical experience that public policies are not just to regulate a neo-laissez-faire, nor just to support private interests in the name of a supposed national competitiveness, nor just to redistribute a dwindling income.

Public policies have to work for public interests, under democratic oversight, which means that they have the task to foster public goods and long-term investments, supported by an efficient management and by a meaningful taxation for the good of society.

Instead of letting Greek goods be sold at a ridiculous price either to major power that have a strong interest in controlling markets in order to strengthen their competitiveness (at the fatal expense of our interests) or to private investors that are totally irresponsible to societies, electors and national interests, we propose to use in a more effective way the public money we already spend in EU/ IMF loans and in ECB support measures.

Greek public goods, as those of other possible critical countries, should be sold to a European economic conglomerate, either public or participated by a majority public stake, in order to raise directly from governments and international institutions the necessary money.

This allows to preserve two vital interests both at European and national level:

  • the goods are redeemable by the interested country in due time and at reasonable conditions or they can produce proportional profits to the governments, but they are managed taking into account both economic and social needs. If sovereign funds are available, we do not see why public-owned enterprises are unfeasible under appropriate management and oversight.
  • the goods are preserved as European economic and industrial assets, instead of being dispersed and exposed to a very uncertain future. Europe has created a formidable integrated entity, especially at the economic level, so it would be suicidal if, in times of top emergency, Europe would refrain from carrying out a no-nonsense industrial policy.

European common goods

Gallery | This entry was posted in Economy, Politics, Society and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s