No more Santa!

Ο Santa Claus δεν είναι ένα θρησκευτικό σύμβολο, αλλά ένα καταναλωτικό έμβλημα. Μια φιγούρα-μασκότ αναψυκτικού που εντέχνως αποκόπηκε από το προϊόν που τον έκανε γνωστό για να αποτελέσει γενικά ένα εργαλείο του εμπορικού marketing.

Η Coca Cola αρχικά είχε λανσαριστεί ως ποτό με ευεργετικές ιδιότητες που απευθυνόταν κυρίως σε ενήλικες. Όταν η εταιρεία παρατήρησε πως τον χειμώνα οι πωλήσεις της έπεφταν, αποφάσισε να επεκτείνει το κοινό στο οποίο θα απευθύνεται, προσανατολισμένη σε όλη την οικογένεια (παραδοσιακά το βασικό κύτταρο κατανάλωσης) αλλάζοντας και την φύση του προϊόντος. Πολλοί καλλιτέχνες επιστρατεύτηκαν εκείνη την εποχή για να αλλάξουν το προφίλ της Coca Cola, μεταξύ αυτών και ένας λευκός άντρας ντυμένος στα κόκκινα με σκούφο και γενειάδα που έφερνε (σύμφωνα με την διαφήμιση) ένα μπουκάλι του αναψυκτικού ως δώρο στην οικογένεια, γεμίζοντάς τους με χαρά. Σήμερα ο κύριος αυτός μπορεί να θεαθεί σε ευχετήριες κάρτες, καταστήματα, περιοδικά, κοινωνικές εκδηλώσεις κτλ. Ο Santa Claus με την μορφή που τον ξέρουμε σήμερα δεν υπήρξε ποτέ. Σε διάφορες χριστουγεννιάτικες ιστορίες, σε διαφορετικές χώρες και έθιμα αλλάζει όνομα, εμφάνιση ακόμη και μέσο μετακίνησης, ωστόσο τα σημερινά του χαρακτηριστικά κι ο ρόλος που επιτελεί είναι βασισμένος σε αμερικάνικα πρότυπα.

Η Coca Cola ομολογουμένως έκανε μια από τις πιο πετυχημένες κινήσεις στην ιστορία της διαφήμισης. Δημιούργησε ένα είδωλο της ευημερίας, της καλοπέρασης και της ανταμοιβής των “καλών παιδιών”. Ο… παγκοσμιοποιημένος Santa Claus που δεν έχει καμία ομοιότητα με τον άγιο της χριστιανικής παράδοσης, στοχεύει στις διαθέσεις των καταναλωτών. Η Coca Cola τον έντυσε με τα χρώματά της ώστε να γίνονται συνειρμοί με το προϊόν της, κάτι που φαίνεται να επιχειρούν διστακτικά κατά περιόδους και άλλες εταιρείες που τον ντύνουν με τα χρώματά τους. Η Coca Cola ως πολυεθνική ασκεί εδώ και χρόνια επίδραση στην κουλτούρα του σύγχρονου πολιτισμού, κάτι που ως επέκταση είχε να κατασκευάσει την εικόνα που έχουμε για τον Santa Claus.

Τα Χριστούγεννα μοιάζουν με γιορτή μιας υπερκαταναλωτικής μανίας και αποθέωσης του εμπορικού υλισμού. Το νόημα των Χριστουγέννων όπως μας το διδάσκουν, περί αλτρουισμού και αγάπης μάλλον δεν το παίρνουν και πολλοί τοις μετρητοίς. Η γιορτή αυτή με την μορφή που έχει είναι αμερικανική εφεύρεση, μιας που οι Αμερικανοί συνήθιζαν να είναι ο πιο ικανοποιημένος λαός από επάρκεια αγαθών. Η βιομηχανοποίηση κι η αστικοποίηση μοιάζει να έχουν βρει τον άγιό τους. Η ανάπτυξη αλλά και οι πολλοί τρόποι διάδοσης της πληροφορίας, βοήθησαν την αγορά στο να αναπτυχθεί σε διάφορους τομείς. Έτσι σαν στοιχείο των γιορτών προστέθηκε η αγορά προϊόντων αλλά και δώρων, ώστε να διευρυνθεί η κατανάλωση. Εκεί βασίστηκε και ο 13ος μισθός: στην διοχέτευση ρευστού στην αγορά που καλείται να “ζεσταθεί” τις “άγιες ημέρες”. Σ’ αυτό συνέβαλλε και η διαφήμιση όπου έκανε την ανταλλαγή δώρων συνήθεια κι όχι στάση ζωής. Σίγουρα ο Santa Claus δεν έχει καμία σχέση με οποιοδήποτε ηθικό περιτύλιγμα, μην ξεχνάτε ότι δίνει καλύτερα δώρα στα καλά παιδιά. Απονέμει δικαιοσύνη αποθεώνοντας τον εγωισμό που ταυτίζεται με την ευτυχία. Το αρνητικό είναι ότι έχει εδραιωθεί η γιορτή των Χριστουγέννων ως πνευματικό μήνυμα, δημιουργώντας ενοχές, αλλά πίσω από την κουρτίνα αποθεώνονται η λογική και ο…καπιταλισμός. Ας αφαιρέσουμε τον Χριστό από την χαρούμενη γιορτή λοιπόν κι ας την χαρούμε ως γιορτή της μάσας και του ξοδέματος, χωρίς να την καλλωπίζουμε ή να την ενοχοποιούμε.

cSc

Gallery | This entry was posted in Advertising, World and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s