Η κοινωνική πραγμάτωση του καρό

Το βλέπω παντού! Στο δρόμο, σε εκπομπές, σε ρεπορτάζ, σε γνωστούς και αγνώστους. Συνήθως φιλοξενείται σε γιακάδες, σε φόδρες, σε τσάντες ή όπου αλλού μπορεί να το προβάλλει ο κάτοχος του, μισοκρυμμένο, αλλά και εμφανές ταυτόχρονα με τσαχπινιά, για να το βλέπουν όλοι και να κορδώνεται αυτός που το φορεί και το επιδεικνύει.

Τι σημαίνει όμως και γιατί πολλοί άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, μικροί μεγάλοι επιθυμούν διακαώς να αποκτήσουν το καρό – σήμα κατατεθέν της Burberry;

Photo: Red Rose™/FlickrΥποδηλώνει κοινωνικό status, κομψότητα, ανώτερη πνευματική κατάσταση, επικοινωνία με εξωγήινες δυνάμεις; Όποιος πάντως φέρει κατά την ενδυμασία του το γνωστό καρό έχει ύφος «είμαι ο μπατζανάκης του Δαλάι Λάμα». Το καρό Burberry όμως θέλει συντροφιά γιατί η επιτομή της κομψότητας, για τα μάτια σας κυρίες μου μόνο, ολοκληρώνεται με το μονόγραμμα Louis Vuitton σε τσάντες, μαντίλια και λοιπά συμπράγκαλα μαξιμαλιστικής, βλαχομπαροκικής, προβατοποιημένης επίδειξης του «κοίτα με, έχω λεφτά», «κοίτα με, δεν έχω λεφτά αλλά σε ξεγελώ», «κοίτα με, ο μπαμπάς έχει λεφτά (ή νομίζει ότι έχει)» και γενικώς δηλώσεις μιας κοινωνικής πραγματικότητας – σαπουνόφουσκας. Αέρας κοπανιστός συνοδευόμενος από βερμπαλιστικές κορώνες του τίποτα, που χαρακτηρίζει ωστόσο πολλούς ανθρώπους, από μεγαλοστελέχη πολυεθνικών και τραπεζών μέχρι ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες και λοιπούς τζήδες. Από κυρίες εύπορων κυρίων, μέχρι την κα Λίτσα, τη φλυτζανού της γειτονιάς. Στην πρωτεύουσα, στην επαρχία, στο βουνό και στο λόγγο.

Πολλοί έπεσαν στη ρουφήχτρα της μόδας και στολίστηκαν το καρό και το μονόγραμμα γιατί για κάποιο λόγο μαγικό και παρανοϊκό την ίδια στιγμή, πίστεψαν ότι δηλώνει ανώτερο κοινωνικό status χωρίς να γνωρίζουν καν τι φορούν. Ένα είναι βέβαιο, η κοπέλα στο τρόλεϊ που κοντεύει να πάθει τενοντίτιδα για να επιδείξει το μονόγραμμα της δεν είναι απαραίτητα fashion icon, είναι εγκλωβισμένη στον μικρόκοσμο του μιμητισμού, της έλλειψης ή της καταπίεσης του προσωπικού στυλ, μιας  σφραγίδας που δεν φέρει το δικό της μονόγραμμα.

Το μονόγραμμα του καθενός είναι χαραγμένο βαθιά στο πετσί του και είναι σμιλεμένο από χαρές, καημούς, αποτυχίες, έρωτες, αγάπες και απωθημένα. Πρέπει κανείς να το αφήσει να φανεί, να το δουλέψει, να το εκτιμήσει, χωρίς να σκεφτεί αν θα είναι φτιαγμένο από πηλό ή από χρυσάφι, αν το αγκαλιάζουν καρό – Burberry ή καρό αγορασμένα από λαϊκές και συνοικιακά «Νεωτερισμοί για όλη την οικογένεια». Σημασία δεν έχει το καρό και το μονόγραμμα, αλλά τα μυαλά και τα χέρια των κατόχων τους.

της Σταματέλλας Πουλή
________________________________________________________________
Shortlink: http://wp.me/p1eFQy-22P

Gallery | This entry was posted in Decadence, Society and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s